سوريه در كنفرانس پاييز شركت نمي‌كند
بشـاراسـد" اعلام كرد: سوريه دعوتنامه‌اي براي حضور دركنفرانس پاييز دريافت نكرده و حتي اگر چنين دعوتنامه‌اي را نيز دريافت كند، هرگز در كنفرانسي كه فرصت موفقيت درآن وجود ندارد، شركت نمي‌كند.
رئيس جمهوري سوريه درادامه با بيان اينكه درباره كنفرانس پاييز ابهاماتي وجود دارد و اصول و معياري براي تكيه برآن وجود ندارد، گفت: دولت آمريكا فكر و اراده‌اي براي برقراري صلح ندارد.
مطبوعات آمريكا نوشتند: ايران مي‌تواند سرنوشت كنفرانس صلح را تعيين كند.
نشـريـه آمـريكايي تايم نوشت: نبايد از اين نكته غافل شد كه علاوه بر حماس و سـوريـه در خاورميانه، گروه‌ها و كشورهاي ديگري نيز با نقطه نظرات ايران درباره اين كنفرانس موافق هستند و از همين رو آمريكا بايد نقش ايران را در كنفرانسي كه به اصرار و دعوت بوش در ماه نوامبر برگزار مي‌شود، جدي بگيرد.
در اين مطلب كه "اسكات مك لويد" از تحليلگران مسائل خاورميانه مجله تايم نوشته؛ آمده است: ايران در حالي از بايكوت كردن كنفرانس پائيزي سخن مي‌گويد كه پرونده هسته‌اي تهران به نقطه اوج خود رسيده و شايعاتي درباره احتمال اقدام نظامي آمريكا و اسرائيل عليه ايران نيز منتشر شده است؛ اما سخنان رهبر ايران نشان مي‌دهد كه به توانايي‌هاي كشور خود ايمان دارد.
مك لويد در ادامه با اشاره به برگزاري كنفرانسهاي فراواني درباره مسئله فلسطين در گذشته كه هيچ سودي براي ملت مظلوم فلسطين نداشته است، افزود: اگر با دقت به روند برگزاري كنفرانس اسلو كه در اواسط دهه 90 برگزار شد، نگاه كنيم، بازهم مشاهده مــي‌كـنـيـم كــه ايــران در آن نـقـشــي تعييـن كننـده ايفـا كـرد؛ در آن زمـان ايـران از حـق حـماس(نمايندگان ملت فلسطين براي دفاع از حقوق غصب شده آنها) دفاع كرده و اعلام داشت كه كنفرانس اسلو، فلسطيني‌ها را فريب داده است.
اين مجله در ادامه به سخنان چندي پيش رئيس جمهور ايران در آمريكا كه گفته بود "بـهـتـر است سرنوشت فلسطين به دست خود فلسطيني‌ها رقم بخورد" اشاره كرده و مي‌نويسد: با توجه به مطرح بودن طرح صلح اعراب كه در سال 2002 ارائه شده و تنش ميان سني‌ها و شيعه‌ها كه در ماه‌هاي اخير افزايش يافته، بايد گفت: اتخاذ اين تصميم از سوي ايران نشانه ذكاوت مسئولان اين كشور است.
بـه گـزارش مهر، تايم مي‌نويسد: آمريكا نيز در آن سوي ميدان، سياست چندان مناسبي در خاورميانه ندارد؛ صرف نظر از توانايي‌هاي ايران درباره حل مسائل عراق و فلسطين، بايد به سياست مرددگونه بوش درباره همكاري واشنگتن و تهران براي حل ناآرامي‌هاي عراق اشاره كرد؛ هرچند كاخ سفيد به خوبي از قابليتهاي ايران در خاورميانه به ويژه درباره عراق، آگاه است اما بوش تا كنون تلاش زيادي براي برقراري ارتباط با تهران انجام نداده وفقط به سه دور گفتگو ميان مقامهاي ايراني و آمريكايي درباره عراق اكتفا كرده و اقدامي در جهت كنار آمدن با ايران انجام نداده است.
لس آنجلس تايمز از ديگر روزنامه‌هابي مطرح در آمريكا اين چنين مي‌نويسد: اين كنفرانس فقط يك ضيافت شام خواهد بود.
ايـن روزنـامه مي‌افزايد: اين نه تلاشي براي نجات فلسطينيان بلكه تلاشي براي بـهـبود وجهه دولت آمريكاست كه در جهان عرب بسيار پائين آمده است.مطمئنا اگر كـشـورهـايي مثل عربستان سعودي و ديگر متحدين واشنگتن در اين نمايش شركت داشته باشند اعتبار خود را از دست خواهند داد.
پروردگارا چه تنگ و تيره و تاريک می نماید راهي که دلالت تو در آن نيست و چه روشن و حقيقت نما و منير، صراطی که هدايت تو قرین آن است. خداوندا! تو خود می دانی که در هر شروع از تو کمک خواسته ام و این بار نیز؛ باشد که در ادای تکلیف و در طی این مسیر پر خطر، پرچم بر زمین نیفتد.