چقدر زود دیر می‌شود!

هشتم آبان سالروز پرکشیدن قیصر عزیز است

.....................................

حرف‌های ما هنوز ناتمام ....
تا نگاه می‌کنی :
وقت رفتن است
باز هم همان حکایت همیشگی!
پیش از آن‌که با خبر شوی
لحظه‌ی عزیمت تو ناگزیر می‌ شود
آی .....
ای دریغ و حسرت همیشگی
ناگهان
         چقدر زود
                     دیر می‌شود!

وحدت مسلمین، پاشنه آشیل اسلام ستیزان

در باب وحدت مسلمین و مسائل مربوط به آن، سخن بسیار گفته و نوشته ها به کرات به تحریر درآمده اما آنچه توجه جهانی مسلمین را به این مسئله مهم بیش از پبش متوجه می سازد فتوای اخیر مقام معظم رهبری در حرمت اهانت به صحابی و همسران پیامبر(ص) و پرهیز از تشتت و اختلاف با اهل سنت قلمداد می گردد.

البته  با توجه به نقش مهم وحدت، حضرت امام(ره) نیز در گذشته ضمن هر فرصت و مناسبت، مسلمانان جهان را به وحدت و همبستگی فرا خوانده و ارزش وحدت را به آنان گوشزد می نمودند و نیز پیامدهای مثبت و حدت و آثار منفی تفرقه را کراراً بازگو می فرمودند از جمله این جملات امام معروف شده است که «اسلام آمده تا تمام ملل دنیا، عرب را، عجم را، ترک را، فارس را، همه را با هم متحد کند و یک امت بزرگ، به نام امت اسلام، در دنیا برقرار کند، تا کسانی که می خواهند سلطه ای بر این دولتهای اسلامی و مراکز اسلامی پیدا کنند، بواسطه اجتماع بزرگی که مسلمین از هر طایفه هستند، نتوانند. نقشه ی قدرتهای بزرگ و وابستگان آنها در کشورهای اسلامی این است که این قشرهای مسلم، را که خدای تبارک و تعالی بین آنها خوت ایجاد کرده است و مؤمنان را به نام اخوت یاد فرموده است، از هم جدا کنند و به اسم ملت ترک، ملت کرد، ملت عرب، ملت فارس از هم جدا، بلکه با هم دشمن کنند. و این درست برخلاف مسیر اسلام و مسیر قرآن کریم است تمام مسلمین با هم برادر و برابرند و هیچ یک از آنها از یکدیگر جدا نیستند و همه آنها زیر پرچم اسلام و زیر پرچم توحید باید باشند.»

از دیدگاه امام خمینی(رض) ایجاد تفرقه سیاست استعماری است که باید با آن به مبارزه برخاست. دامن زدن به اختلافات مذهبی و فرقه ای، در جهت سیاست دشمنان اسلام گناهی است بزرگ در سایه حفظ وحدت است که می توان دشمنان اسلام را سرکوب نمود و به مسلمانان عزت از دست خویش را بازگرداند و دست ابرقدرتها را از کشورهای اسلامی کوتاه نموده و به برقراری حکومت توفیق یافت.

همچنین امام  در فرازی دیگر، جمهوری اسلامی را درصدد اجرای وحدت در میان مسلمانان جهان معرف کرده و می فرمودند: «جمهوری اسلامی می خواهد مطالبی را که قرآن و خدا و رسول فرموده است، در همه کشورها پیاده کند و ایران مقدمه آن است می خواهد به همه کشورها بفهماند که اسلام بنایش بر برابری و برادری و وحدت است و همه مسلمین ید واحد هستند در برابر دیگران. ما می خواهیم به همه ملتها بفهمانیم که اسلام دین وحدت است.»

بر این اساس تذکر به جای رهبری نیز تاکیدی چندباره بر مسئله وحدت مسلمانان بود. ولی امر مسلمین در پاسخ به استفتایی در این باره كه از سوی جمعی از علما و فرهیختگان شیعه منطقه احساء عربستان ارائه شد، اعلام كردند: «اهانت به نمادهای برادران اهل سنت از جمله اتهام زنی به همسر پیامبر اسلام (عایشه) حرام است. این موضوع شامل زنان همه پیامبران و به ویژه سیدالانبیاء پیامبر اعظم- حضرت محمد(صلی الله علیه و آله)- می شود.»

استفتاء از حضرت آیت الله العظمی خامنه ای در پی توهین به عایشه توسط یاسرالحبیب، روحانی شیعه كویتی صورت گرفت كه با واكنش ها و مخالفت های بسیاری رو به رو شد. در شدیدترین این واكنش ها، كابینه كویت، این روحانی را سلب تابعیت كرد. این موضوع همچنین باعث شد تا شیعیان كشورهای عربی حوزه خلیج فارس تحت فشارهای شدیدی قرار گرفته و در پی این مسبب آن شد تا ده ها نفر از شخصيت هاي ديني شيعه برجسته در عربستان سعودي، ايران و کشورهاي حاشيه خليج فارس توهين و اسائه ادب به عايشه يا هر يک از همسران پيامبراسلام را به شدت محکوم کنند.

با این وجود بنا به جایگاه و نیز عمومیت تقلید از رهبری در اقصی نقاط جهان، خبر فتوای معظم له در مرکز توجهات قرار گرفت. همچنان که رسانه هاي عربي بويژه شبکه الجزيره به بازتاب چندباره آن پرداخت. اين شبکه ضمن تکرار اين خبر در بخش هاي خبري مختلف  در برنامه "ما وراء الخبر" با حضور اين کارشناسان به بررسي فتواي رهبري انقلاب و نقش آن در وحدت و نزديکي ميان پيروان مذاهب مختلف اسلامي پرداخت.

روزنامه عربي الحياة نيز روز شنبه گذشته از قول شيخ الازهر نوشت: « این فتوا در زمان مناسب برای جلوگیری از شکاف و بستن درهای فتنه صادر شده است.»

"احمد الطیب"   شیخ الازهر در بیانیه ای با تمجید و خرسندی از توجه امام علی خامنه ای رهبر انقلاب اسلامی ایران می افزاید: « فتوای مبارک حضرت امام علی خامنه‏ای را در خصوص تحریم اهانت به صحابه رضوان الله علیهم یا تعرض به همسران حضرت رسول ( ص ) دریافت کردم . این فتوایی است که با دانش صحیح و درک عمیق از خطرناکی آنچه که اهل فتنه انجام می‏دهند صادر شده و بیانگرعلاقه واشتیاق به وحدت مسلمانان است .»

وی افزوده است:« آنچه که باعث می شود بر اهمیت این فتوا افزوده شود، آن است که عالمی از علمای بزرگ مسلمان و از بزرگترین مراجع شیعه و به عنوان رهبر عالی جمهوری اسلامی ایران ؛ چنین فتوایی را صادر کرده است.»

گفتنی است روزنامه الانباء کویت، سایت پرمخاطب محیط، روزنامه های السفیر لبنان و الحیات چاپ لندن و سایت رادیو تلویزیون مصر نیز همچون شيخ الازهر به تمجید از فتوای رهبری پرداختند. با این حال العربیه ، وابسته به افراطیون سعودی ، ترجیح داد در این باره سکوت کند!

در پایان باید اشاره داشت سیره احترام به دیگر مذاهب اسلامی دستور صریح قرآنی است. آنچه از مجموع آيات شريفه بدست مي آيد اين است كه يكايك مسلمانان موظفند از هر رفتار يا گفتاري كه كدورت بين پيروان مذاهب اسلامي را بيشتر مي كند پرهيز كنند و براي برقراري الفت بين قلبها بكوشند؛ باید توجه داشت هرآنکه سخني بگويد كه كدورتها را بيفزايد در واقع بر خلاف اصول قطعي دینی و قرآني قدم برداشته و پيوند خود را با پيامبر اعظم بريده و كيفري سخت در انتظارش خواهد بود.

بهجت قلب عاشقان بر بال فرشتگان تا عرش بدرقه شد

هفته ای که گذشت خاطره ای تلخ را در خاطره ها ثبت کرد و آن رحلت ناگهانی آیت الله بهجت (ره) بود؛ البته هر کس این عالم ربانی و عارف واصل را دیده باشد این حرف را تایید می کند که ایشان از جوانی به لقاءالله پیوسته، گویی زمینی نبود و هیچ تعلقی به این دنیا و تعلقاتش نداشت. ديدنش دل را نوراني مي کرد و نمازش معراج نمازگزاران بود. کلامش بي آنکه بوي تصوف بدهد عارفانه و زاهدانه بود و عمرش جز برکت اضافه ای به همراه نداشت. اگرچه خبر عروجش به لقاء حضرت دوست  براي او موج موج شوق به همراه داشت اما براي ما فوج فوج داغ را به ارمغان آورد.

اما آیت الله العظمی محمد بهجت فومنی در اواخر سال 1334 ه.ق در خانواده ای دیندار و تقوا پیشه، در شهر مذهبی فومن چشم به جهان گشود. هنوز 16 ماه از عمرش نگذشته بود که مادرش را از دست داد و از اوان کودکی طعم تلخ یتیمی را چشید. آیت الله العظمی بهجت تحصیلات ابتدایى حوزه را در مکتب خانه فومن به پایان رساند و پس ازتحصیلات ادبیات عرب به هنگامى کـه حدود ۱۴ سال از عمر شریفش مى ‏گذشت، بـراى تکمیل دروس حوزوى عازم عراق شد و حدود چهار سال درکربلا معلى اقامت کرد .

آیت الله العظمى بهجت عـلاوه بـر تحصیل علوم رسمى از محضر استادان بزرگ آن سامان، از جمله مرحوم حاج شیخ ابوالقاسم خویى بهره برد و براى ارائه تحصیل رهسپارنجف اشرف شده و سطح عالى علوم و حوزه را در محضر آیات عظام از جمله حاج شیخ مرتضى طالقانى به پایان رساند. ایشان پس از درک محضر آیـات عظام حـاج آقاى ضیاء عراقى و میرزاى نائیینى در حوزه درسى آیـت الـله حاج شیخ محمد حسین غروى اصفهانى معروف به کمپانی وارد شد. همچنین این مرد خدایی در زمینه تهذیب نفس در زادگـاهش (فومن) از کـودکى محضر عالم بـزرگوار سعیدى و در کربلا از برخى علماى دیگر بهره برد؛ وی در نجف اشرف در سن ۱۷ سالگى با آیت حق عـلامه قاضى (ره) آشنا شد  و گمشده خویش را در وجود ایشان یافت و در سلک شاگردان اخلاقى- عرفانى او درآمـد.

افزون بر این ایشان از محضر آیات عظام حاج سید ابوالحسن اصفهانى وحاج شیخ محمد کاظم شیـرازى صاحب حاشیه برمکاسب و درحـوزه علوم عقلى، کتـاب “الاشارات والتنبیهات” و اسفار را نزد آیت الله سید حسین بادکوبه‏اى فرا گرفت و در زمان تلمذ به تدریس سطوح عالى پرداخت و درتالیف کتاب سفینة‏البحار با محدث کبیرحاج شیخ عباس قمى همکارى کرد.

معظم له پس از ورود به قم به تدریس خـارج فقه و اصول پرداخت و به تربیت شاگردان بسیاری همت گماشت. برخی از تالیفات حضرت آیت الله العظمی بهجت عبارتند از: یک دوره کامل اصول، حاشیه بر مکاسب شیخ انصارى (ره) و تکمیل آن تا آخر مباحث مربـوط به مکاسب و متاجر، دوره کامل طهارت، دوره کامل کتاب صلاة، دوره کامل کتاب زکات، دوره کامل کتاب خمس و حج، حاشیه بر کتاب ذخیرة العباد مرحوم شیخ محمد حسین غروى، چندین مجله تقریبا یک دوره فقه فارسى، حاشیه بر مناسک شیخ انصارى (ره).

این مرجع تقلید عالیقدر ساعت ۱۵ و ده دقیقه یکشنبه  گذشته به علت ایست قلبی به بیمارستان حضرت ولی عصر قم منتقل شد که تلاش پزشکان برای احیای ایشان موثر واقع نشد و پس از ۹۶ سال زندگی پربار و سال ها جد وجهد علمی امروز بـه دیدار معبود شتافت .

در پي ارتحال اين فقيه پارسا، بزرگان، علماي حوزه علميه و نهادها و سازمان هاي حوزوي و غير حوزوي با انتشار اطلاعيه هاي جداگانه اي درگذشت اسف بار حضرت آيت الله بهجت را مصیبتی جبران نشدنی دانستند. در این میان رهبر معظم انقلاب در پیامی درگذشت آن عالم ربانی، فقیه عالیقدر و عارف روشن ضمیر را ضایعه ای جبران ناپذیر خواندند. آيت الله نوري همداني، آيت الله علوي گرگاني، آيت الله صافي گلپايگاني، حجت الاسلام مرتضي آقاتهراني رئيس مجمع نمايندگان استان تهران در مجلس شوراي اسلامي، رئيس ستاد كل نيروهاي مسلح، سپاه پاسداران انقلاب اسلامي، سخنگوي وزارت امور خارجه ، رئيس سازمان تبليغات اسلامي، سازمان اوقاف و امور خيريه، شوراي هماهنگي تبليغات اسلامي، مجمع جهاني اهل بيت (ع) و بسيج اساتيد نیز از جمله اشخاص، نهادها و سازمان هايي بودند كه در پیام هایی درگذشت آيت الله العظمي بهجت را مورد توجه قرار دادند. همچنین آيت الله جوادي آملي با حضور در بيت آيت الله العظمي بهجت و همچنين آيت الله مصباح يزدي با حضور در حرم حضرت معصومه ارتحال اين فقيه پارسا را تسليت گفتند. وبلاگ نویسان ارزشی نیز هر کدام به نحوی با این مرجع عالیقدر شیعیان وداع نمودند. با شنیدن خبر رحلت آیت الله بهجت مرجع عالیقدر شیعیان بسیاری از وبلاگ نویسان فارسی دنیای مجازی به نحوی با قرار دادن پست های تسلیت مقام آن مرجع را گرامی داشتند. از جمله وبلاگ "سمات" می نویسد: «نقل است كه امام(ره) عنایت خاصی به آیت الله بهجت داشته اند. آیت‌الله مصباح یزدی می‌گوید مرحوم آقا مصطفی(ره) از پدرشان مرحوم امام(ره) نقل می کنند: «آقا معتقدند جناب آقای بهجت دارای مقامات معنوی بسیار ممتازی هستند.»  وبلاگ "طلبگی و دنیای عشق" درگذشت این عالم ربانی را با استناد به حدیث پیامبر(ص) غروب ستاره ای تشبیه می کند و به نقل از پیامبر گرامی اسلام(ص) می نویسد: «در گذشت عالم مصيبتي جبران ناپذير و رخنه اي بسته ناشدني است و تحمل مرگ يک قبيله، آسانتر از مرگ يک عالم است.» وبلاگ "آب و آتش" یک پیشنهاد برای زمانی که بزرگی را ارائه می کند و خطاب به مومنان می نویسد:«چه اشکالی دارد از امروز - بله همین امروز- تصمیم بگیریم شیوه خودمان را در سوگ عزیزان و بزرگان از دست رفته اصلاح کنیم و یکی از دستور العمل های آن بزرگان را چراغ راه و راهنمای عملمان قرار دهیم . مطمئنا این شیوه، هم بهتر و واقعی تر افسوس ما را نشان می دهد و هم برای شادی بیشتر و تعالی روح آن بزرگان کارسازتر است.» نویسنده وبلاگ "حرف های جوانی" متن کامل مصاحبه با آيت‌الله مصباح يزدي درباره زندگی آیت الله بهجت را در مطلبی با عنوان "الا که راز خدایی" قرار داده است و نقل از آيت الله مصباح يزدي می نویسد: «اولين چيزى كه ما را جذب كرد ، جاذبه معنوى و روحانى ايشان بود ولى به تدريج متوجه شديم كه ايشان از لحاظ علمى و فقاهت نيز در درجه اى بسيار عالى قرار دارند.»

 

امیركبیر و افتخار میزبانی آلاله ها

 

پس از آنكه در 16 دي ماه امسال، دانشگاه تهران عليرغم آنكه در تعطيلات به سر مي برد اما با استقبال به ياد ماندني دانشجويان و مردم، افتخار ميزباني از 5 شهيد گمنام را داشت، دوشنبه ۵ اسفند نیز دانشگاه اميركبير با حضور نزديك به 3۰۰۰ نفر از دانشجويان و مردم، به استقبال 5 شهيد گمنام دوران دفاع مقدس رفت.

اما خارج از رويداد اصلي اين روز كه حضور دانشجويان و مردم و تشييع پيكرهاي شهدا در اين دانشگاه بود، اتفاقاتی نيز در حاشيه اي اين مراسم روي داد كه در نوع خود جالب توجه بود، فكر مي كنم شما هم همچون من معتقدید فارغ از هر نوع جناح بندي سياسي و حتي آيين و مكتبي، بحث احترام به شهداي جنگ تحميلي كه در ميان آنها حتي ارمني، مسيحي و... هم وجود داشته است، اظهر من الشمس و كاملا بديهي است. اما همان طور كه قابل پيش بيني بود طيف بي آبروي "علامه" دفتر تحكيم وحدت كه در سال هاي اخير به خوبي ماهيت جعلي خود را به نمايش گذاشته بار ديگر به خوبي نشان داد از كجا خط مي گيرد و برايش همه چيز مهم است جز آنچه كه بتوان آن را "مكتب"، "شريعت"، و حتي "منافع ملي" نام گذاري كرد.

 اوباشي كه نقش بستن عكس هايشان در صفحه اول بي بي سي، روزآنلاين، راديو فردا و ... برايشان آرزوست، تا احساس كنند وظيفه شان را به خوبي انجام داده اند. حال به قيمت پرت كردن سنگ و اشياي ديگر به ديگر دانشجويان باشد، يا سوت و كف هاي مكرر يا فحش دادن و... مهم حلال بودن ناني است كه مي خورند!!

اما نکته دیگر اجماع رسانه ای در بزرگداشت این شهدای گمنام بود. خبرگزاری آفتاب با تیتر "تشییع و تدفین باشكوه پنج شهید گمنام در دانشگاه امیركبیر" به استقبال شهدا رفته است. این خبرگزاری می نویسد:«این پنج شهید گمنام در عملیات های محرم، والفجر 8 و کربلای پنج به دیدار معبود شتافته بودند.» در قسمت دیگری از این گزارش آمده است:«دانشگاه امیرکبیر بعد از دانشگاه شریف، امام صادق(ع)، شهید بهشتی، تهران و پیام نور، میزبان شهدای گمنام هشت سال دفاع مقدس شد.»

حیات نیز می نویسد «تشییع پیکر این بزرگواران از مقابل دانشگاه تهران آغاز و تا دانشگاه امیر کبیر ادامه داشت.» همچنین ایسنا از سخنرانی   دكتر رهايي رئيس دانشگاه صنعتي اميركبير در اين مراسم خبر داد.

ننگی دیگر بر دامن افراطیون وهابی

شيعيان عربستان در اعتراض به حمله نيروهاي امنيتي اين كشور به زوار شيعه قبرستان بقيع تظاهرات كردند. "ابراهيم المقيطيب " یکی از مسئولان مذهبی شیعیان عربستان اظهار داشت: صدها نفر از شيعيان این کشور در شهر "العواميه " نزديك "القطيب" واقع در منطقه شرق عربستان كه منطقه ای شيعه‌نشين است، تظاهرات كردند. وي افزود: اين تظاهرات و تظاهرات مشابهي كه برگزار شده، در اعتراض به اقدام نيروهاي هيات موسوم به نيروهاي امر به معروف و نهي از منكر و نيروهاي امنيتي عربستان عليه زوار شيعه صورت گرفت. در جريان اين جنایت نيروهاي امنيتي به روي تظاهرات كنندگان آتش گشودند. نيروهاي امنيتي و ضابطان وهابي عربستان سعودي هفته گذشته با حمله به زائران حرم نبوي در شهر مدينه، "زكي عبدالله الحساني " جوان 19 ساله شيعه را به ضرب گلوله به شهادت رساندند.خبرگزاری فارس می نویسد: « اين جوان كه به علت اصابت گلوله از ناحيه سينه به ‌شدت مجروح شده بود، پس از انتقال به بيمارستان بر اثر شدت جراحات به شهادت رسيد.» همچنین شبکه "العالم" نیز از هتک حرمت زنان شيعه و زوار مرقد مطهر رسول الله و قبرستان بقيع در مدينه منوره از سوي ارگان دولتي به اصطلاح "هيئت امر به معروف و نهي از منکر " خبر داده است.

بزرگ ترين اربعين تاريخ در کربلا

هر ساله در آستانه اربعین حسینی هزاران نفر از مردم عراق از شهرهای مختلف برای عزاداری و سوگواری با پای پیاده یا با وسایل نقلیه راهی شهر كربلای معلا می‌ شوند. همه به راه می افتدند، از كركوك و موصل در شمالي‌ترين نقاط و از بصره و ناصريه در جنوبي‌ترين نقاط عراق، بی توشه و پرچم به دست؛ و خيلي خوب مي‌دانند كه در مقصد نه جاي خوابی وجود دارد و نه امكانات رفاهي قابل اشاره ای. دانش‌آموزان مدارس، دانشجويان دانشگاه ها و كاركنان ادارات دولتي، نهادهاي خدماتي و حمايتي و حتي بسياري از كاركنان شهرداري‌هاي راهي می شوند تا از قافله اربعين عقب نمانند. هر ساله زائراني نيز از کشورهاي ايران، عربستان، کويت، اردن، بحرين، عمان، هند، بنگلادش، تاتزانيا، جمهوري آذربايجان، پاکستان، افغانستان و کشورهاي اروپايي راه کربلا را در پیش می گیرند تا حال و هوای اربعین را بهتر استشمام کنند. 

روزنامه عراقی حوارات هفته گذشته _ در روزهای پیش از اربعین _  با توجه به وجود ناآرامي‌‌ها در مسير حركت زائران كربلاي حسيني(ع) حضور شش ميليون نفر در بزرگترين گردهمايي ديني در روز اربعين حسيني(ع) و در كنار مرقد مطهر امام حسين (ع) را پیش بینی می نمود اما با این وجود مقامات عراقی در اربعین حسینی حضور بیش از 10 میلیون زائر در كربلا و 4 میلیون نفر در نجف را گزارش دادند‌. به گزارش خبرگزاری اصوات العراق عقیل الخزعلی استاندار كربلا آمار  را براساس برآوردی كه در مبادی ورودی به استان كربلا (راه نجف، بغداد و بابل) بدست آمده است ارائه می دهد.

نکته مورد توجه آنکه این مراسم در حالی برگزار شد که امنیت این همه زائر بطور کامل در دست نیروهای عراقی بود و سربازان آمریکایی عملا از این حوزه کنار کشیده اند.

به گزارش واحد مرکزي خبر، ارتش و پليس عراق در تامين امنيت بزرگترين گردهمايي و عزاداري شيعيان در مراسم اربعين سالار شهيدان(ع) امسال موفق عمل کرد. حدود 40 هزار نيروي امنيتي و پليس عراق در داخل و حومه کربلاي معلا تامين امنيت را برعهده داشتند و در سراسر عراق مجموعاً 100 هزار نظامي عراقي در آماده باش به سرمي بردند. همچنين 1000 پليس زن، براي بازرسي زنان، در ورودي هاي بين الحرمين مستقر شده بودند. حضور اين نيروها، موجب شد تا پليس عراق بتواند بيش از 40 تروريست را بازداشت کند.

اما این حضور و همچنین توانایی عراق در تامین ضریب امنیتی بالا مورد اشاره اکثر رسانه ها واقع شد. ایرنا تیتر  "چه ماجراهايي دارد سفر اربعين" را برای گزارشش بر میگزیند و خبرگزاری فارس در گفت‌وگو با یک مقام امنیتی  اوضاع عراق را آرام توصیف می کند. شبکه خبر کشورمان نیز حضور گسترده نیروهای امنیتی عراق را پوشش داه است.

 این مسئله نوید بخش سلطه کامل نیروهای عراقی بر کشورشان و فراهم  شدن مقدمات خروج آمریکا از عراق است.  به نظر می رسد با بدست گرفتن اداره کامل کشور توسط دولت عراق و خروج آمریکا از این کشور، آرزوی مردم عراق و کشور های همسایه به زودی به دست آید.

فتوایی که بیست ساله شد

۲۰ سال پیش در روز های پایانی بهمن ماه سال ۶۷ حضرت امام خمینی (ره) فتوای ارتداد و اعدام سلمان رشدی، نویسنده‌ی هندی – انگلیسی کتاب آیه های شیطانی را صادر کردند. در این کتاب که بخشی از آن ملهم از زندگی پیامبر اکرم(ص) است،  شخصیت نبی اسلام  به شکلی خرافی و وهن آمیز به  تصویر کشیده می شود. آیه‌های شیطانی اما  نخستین داستان سلمان رشدی نیست؛ پیش از این در سال ۱۹۷۵ از او “گریموس“ منتشر شده بود که توجه چندانی را به خود جلب نکرد. افزون بر این "آیه‌های شیطانی" عالی‌ترین اثر او به لحاظ ادبی هم نبود اما چهارمین اثر رشدی بیشترین تأثیر را بر روند زندگی وی گذاشت.

مسلمانان بسیاری گوش به فتوای امام سپرده‌اند تا نشان دهند توهین به گرامی ترین شخصیت جهان چه بهای گزافی در پی خواهد داشت. در بیست سال گذشته مترجمان کتاب به زبان های مختلف و مسئولان چاپ و انتشار کتاب در کشورهای گوناگون با ترس و تهدید زیسته‌اند. ترس آنان ناشی از رخدادهایی بود که در پی صدور فتوای قتل رشدی به وقوع پیوستند. مترجم ژاپنی کتاب به قتل رسید و ناشر دانمارکی آن از سوء قصد جان سالم به در برد. و اینها تنها دو مورد از واکنش های غیرتمندانه مسلمین است. سلمان رشدی خود نیز در ده سال نخست پس از صدور فتوا مجبور شد بطور متوسط ۳۰ بار در سال تغییر مخفیگاه داشته باشد. وی در چند سال اخیر توانسته بیش از پیش خود را در مجامع عمومی نشان دهد. با وجود این، هنوز هم هر جا می‌رود، اقدامات شدید امنیتی برای حفاظت از او به عمل می‌آید بطوریکه گاه بی‌آنکه محل اختفایش را حتی به خانواده‌اش بگوید، مجبور به تغییر جاست. طبیعی است که چنین زندگی مخفیانه ای برای سلمان رشدی سخت ترین شکنجه است بگونه ای که همواره کوشیده ایران را به پس گرفتن فتوا برانگیزد. اما دولت ایران اعلام کرده است که هنوز هم پس از گذشت ۲۰ سال فتوای قتل این نویسنده معتبر است. این موضع توسط حسن قشقاوی سخنگوی وزارت امور خارجه‌ی ایران، در کنفرانسی مطبوعاتی‌در تهران نیز مورد تاکید قرار گرفت تا هشداری باشد برای مزدوران قلم به مزدی که برای مطامع شخصی احساسات میلیاردها خدا پرست و آزاده را به بازی می گیرند.

قدس؛ بغض فرو خورده جهان اسلام

با سخنان امام راحلمان در رابطه بــا فلسـطيـن و گـوشـزد خـطـر رژيـم صهيونيستي،  نور اميد به دل مظلومان فلـسـطـيـنـي تـابيد و ميليون‌ها انسان آواره و مـبـارز را براي مقابله عملي با تـوطـئـه‌هـاي رژيم اشـغـالگر قدس و آمـريـكـاي جـهـانـخـوار مـصـمم تر و اسـتـوارتـر كـرد. پـيـام امـام خميني — رضـوان اللـه تـعـالـي علـيـه — نـقـطـه عطفي در مبارزات ملت فلسطين شد و بـه تـاريخچـه طـولانـي ايـن مبارزه، اصالت بخشيد.

فراموش نكنيم، قدس سرزميني است كه براي پيروان همه اديان الهي، مقـدس است. قدس ميعادگاه عروج پـيــامـبــر اكــرم (ص) و اولـيــن قـبلـه مـسلمانان جهان است. صهيونيستها نـيـز چـنـانـكـه رهـبـرانشان به دفعات اعتراف كرده اند، كساني نيستند كه به اشغال خاك فلسطين و قدس شريف اكـتـفـا نـمـايند و اگر در مسير توسعه طلـبــي خــويــش بـا مـقـاومـت ملـت فلـسـطيـن و واكنـش افكـار عمـومـي ملـتـهـاي مـسلـمـان مـواجـه نـبـاشند، آرزويـشـان تحقق روِياي دستيابي به اراضـي حدفاصل نيل تا فرات است. آنها هنوز از اين عقيده دست نكشيده اند. ولي اگر دو قرن پس از طرح اين روِيـا تـوسط بنيانگذاران صهيونيسم، هـنـوز صـهـيـونـيستها حتي در درون مـرزهـاي فلـسطين به ثبات و آرامش نـرسـيـده اند، براي اين شكست هيچ دليلي جز مقاومت دامنه دار و مستمر ملت ستم كشيده فلسطين نمي توان اقامه كرد. ملتي كه همواره به حمايت هم كيشان خود در سراسر جهان اسلام نـياز دارد. روز قدس از جمله مظاهر حـمـايـت جهاني از مردم رنج كشيده فلسطين است.

 

قدس به روايت تاريخ:

قدمت شهر قدس به بيش از پنج هـزار سـال پيش، باز مي‌گردد و بدين ترتيب يكي از قديمي ترين شهرهاي جـهـان محسـوب مـي‌شـود. نـام‌هـاي مختلفي كه بر اين شهر اطلاق گرديد از عـمــق تــاريــخ ايـن شـهـر گـواهـي مي‌دهد.

كنعاني‌ها كه در هزاره سوم پيش از مـيلاد به اين منطقه آمدند نام آن را <اورساليم> نهادند كه به معناي شهر صلح يا شهر الهه <ساليم> است.

واژه اورشليم از ريشه همين واژه گرفته شده است و در تورات 680 بار اين تكرار گشته. در عصر يونانيان هم ايـن شـهـر مـقدس به <ايليا> شهرت يافت كه به معناي خانه  خداست.

عصر بابلي‌ها

بـخـت الـنصر دوم شهر قدس را پس از شكست دادن پادشاهان يهود در سـال 56 پيش از ميلاد به تصرف خـود درآورد. وي پـس از فتح قدس يهوديان و پادشاه آنان  (صدقيا) را به اسارت در آورده و به شهر بابل برد.

دوره پارسيان

در ســـال 538 قــبـــل از مــيـلاد <كـورش> پـادشاه هخامنشي پس از برانداختن حكومت ماد و فتح بابل به يـهـوديان اجازه داد تا از بابل به قدس بازگردند.

دوره يوناني

اسـكـندر (مقدوني) فلسطين را در سال 333 قبل از ميلاد به تصرف خود درآورد. پس از مرگ وي سلسله مقدوني حاكميت خود را در اين شهر ادامـه داد. در سال 323 قبل از ميلاد هم <بـطلـميوس> به اين شهر حمله كــرد و آن را بــه هـمـراه بـقـيـه  خـاك فلسطين به سرزمين مصر ملحق كرد. پس از وي جانشين او نيز در سال 198 قبل از ميلادي اين عمل را تكرار كرد.

دوره روميان

فـرمـانـده ارتش روم در سال 63 قبل از ميلاد قدس را به تصرف خود درآورد و آن را بـــه امـپــراطــوري روم ملحق نمود.

بيـت المقـدس بـديـن شكـل تـا سـال 636 مـيـلادي تحت حاكميت رومي‌ها باقي ماند. در اين مدت شهر قـدس شـاهـد حـوادث و رويدادهاي مـخـتلـفـي بـود. شورش يهوديان بين سالهاي 66 تا 70 ميلادي در قدس از جـملــه حــوادث آن دوره بــود كـه بـه شدت توسط رومي‌ها سركوب گرديد و در اين شورش شهر به آتش كشيده شد و حاكم روم بسياري از يهوديان را به اسارت گرفت تا وضعيت شهر بار ديـگـر تحت اشغال رومي‌ها به شكل سابق خود باز گردد.

پس از آن دو بار ديگر يهوديان در سال‌هاي 115 و 132 دست به شورش زدند و موفق شدند شهر را به تصرف خود درآورند اما <آدريان> امپراطور روم به شدت و قساوت با آنان برخورد كـرد. او بـراي بـار دوم شـهـر قـدس را ويران و يهوديان را از آنجا اخراج كرده و تنهـا بـه مسيحيـان اجـازه اقامت در شهر را داد. پس از آن نام شهر را به ايليا تغييـر و دستور داد تا هيچ يهودي در شهر سكونت نداشته باشد.

كـنـسـتـانتيـن اول امپـراطـور روم پايتخت خود را به قدس منتقل كرد و مـسـيـحـيـت را بـه عنوان دين رسمي كـشـور تـعيين نمود. اين حادثه نقطه عــطـفـي در تـاريـخ قـدس بـه شـمـار مـي‌رود. زيـرا در سـال 326 كليسـاي <قيامت> در قدس ساخته شد. 

دوره  اول اسلامي

عـمر بن الخطاب در سال 636 (15 هـجـري)ـ در روايـت ديگر سال 638 مـيـلادي — شـهـر قدس را فتح كـــرد. در آن ســـال ارتــش اسـلام بــه فرماندهي ابوعبيده عمر بن جراح وارد بيت المقدس شد.

اســقــــف <ســفــــرونــيـــوس> درخـواسـت نمـود كـه عمر خود شهر قدس را تصرف كند، از اين رو بود كه سنـد اعـطـاي آزادي دينـي در مقـابـل اعـطـاي جزيه بين او و خليفه دوم به امـضــا رسـيــد و ايـن دوره بـه (عـهـد عمـري) شهرت يافت. براساس مفاد ايـن قـرارداد نـام شهر از ايليا به قدس بــازگــردانــده شــد و هـمـچـنـيــن بــه درخــواســت مـسـيـحـيــان سكـونـت يهوديان در شهر قدس ممنوع شد.

از آن تـاريـخ شهر مقدس قدس شكل اسلامي به خود گرفت، تا آنكه در دوره  امويان (661ـ 750 م) و دوره عـباسيان (750ـ 878 م) اين شهر در ابـعــاد مـخـتلـف شـاهـد شـكـوفـايـي گسترده‌اي شده بود.

از مهمتـرين آثار اسلامي ساخته شـــده در ايــن دوره مـسـجــد <قـبــه الصخـره> اسـت كـه <عبدالملك بن مـروان> آن را بين سالهاي682 تا 691 ميلادي بنا نهاد و در سال 709 ميلادي نـيـز <مـسجدا لاقصي> ساخته شده است. شهر قدس در اين دوره شاهد نـاآرامـي و جـنـگ‌هاي نظامي متعدد بـود كـه بين عباسيان و فاطميان و نيز قــرامــطــه روي داده بــود. تـا ايـنـكـه ســـرانـجـــام در ســال 1071 مـيـلادي بيـت‌المقـدس بـه دسـت سلجـوقيان افتاد.

جنگ‌هاي صليبي

قــدس در سـال 1099 بـه دسـت صليبيان تصرف شد، اين رويداد پس از 500 سال حكومت اسلامي و بر اثر جــنـــگ‌هـــاي بـــوجــود آمــده بـيــن سلـجـوقـيـان و فـاطـمـيان از يكسو و نزاع‌ها و اختلافات داخلي سلجوقيان از ســوي ديـگــر بـه وقـوع پـيـوسـت. صليبـي‌هـا بـه محـض ورود به قدس حدود 70 هزار مسلمان را به شهادت رسـانـدنـد و از هتـك حـرمـت تمامي مقدسات اسلامي دريغ نكردند. از آن تاريخ دولت مسيحي در قدس روي كار آمد كه توسط يك پادشاه كاتوليك اداره مــي‌شــد و تـمـامـي قـوانيـن نيـز بـراسـاس مـذهـب كـاتـوليكي تدوين گـرديـد. ايـن مسئله باعث برانگيخته شدن خشم ارتودكس‌ها شد.

دوره  دوم اسلامي

در ايـــن دوره <صــلاح الــديــن ايــوبــي> مــوفـق شـد در سـال 1187 مـيـلادي بـيــت المقـدس را بـاز پـس بـگـيــرد. وي پــس از فـتـح قـدس بـا ســاكـنــان آن بـه نـرمـي رفتـار كـرده و صليب‌ها را از قبه الصخره برداشته و به سازندگي شهر پرداخت. با اين حال صليبي‌ها توانستند پس از مرگ صلاح الـديـن بار ديگر بر شهر قدس تسلط يـابنـد. ايـن كـار در دوره <پـادشـاهـي فــردريــك> صــورت گــرفــت. ايـن شخص موفق شد كه به مدت 11 سال اين شهر مقدس را در اشغال خود نگه دارد، اما پادشاه صالح نجم الدين ايوم در سـال 1244 ايـن شهـر را از آنان باز پس گرفت.

دوره  مماليك

شهر طي سال‌هاي 1243 و 1244 ميلادي مورد حمله مغولها قرار گرفت امـا ممـاليـك‌هـا به فرماندهي <سيف الـديـن قـطـز> و <الظاهر بيرس> در جنگ <عين جالود> بر مغولها پيروز شدند.

ايـن رويـداد در سـال 1259 م بـه وقــوع پـيــوســت و پــس از آن تـمــام فلـسـطـيـن و از جـملـه قـدس تحت حــاكـمـيــت مـمــالـيـكـي‌هـا درآمـد. مماليك‌ها مصر، و شام را نيز پس از سقـوط دولـت ايوبي تاسال 1517 در حاكميت خويش داشتند.

حكومت عثماني

ارتش عثماني به رهبري سلطان سليـم اول، وارد قدس شده و آن را به قلـمـرو امپـراطـوري عثمـانـي ملحـق كـردنـد. بـين سالهاي 1831 تا 1840 م فلـسـطين بخشي از كشور مصر قرار گرفت. اما طولي نكشيد كه بار ديگر توسط دولت عثماني فتح شد.

دولـت عـثـمـانـي در سـال 1880 براي قدس خودمختاري اعلام كرده و ديـوارهاي شهر را براي سهولت ورود <ويليام دوم> قيصر آلمان و همراهان وي به شهر در سال 1898 برداشت، به هـر شكل قدس تا جنگ جهاني اول تـحـت حـاكـميت عثماني بود. آنگاه ترك‌هاي عثماني پس از شكست در جنگ از فلسطين خارج شدند.

دوره  اشغالگري انگليس

قـــــدس بــيــــن روزهــــاي 8 و 9/12/1917 بـــه اشــغـــال نـيــروهــاي انـگليسي درآمد. در اين تاريخ ژنرال <آلـنـبـي> اشـغـال قـدس را به دست انـگلـيـسـي‌هـا اعـلام كـرده و <جامعه  ملل> حق قيموميت بر فلسطين را به انگليسي‌ها واگذار كرد. اينگونه بود كه قـدس پـايـتـخـت فلـسـطـيـن تـحـت قيموميت انگليس قرار گرفت.

در ايــن دوره يـعـنـي حـاكميـت انگليس بين (1920 ـ 1948) فلسطين شاهد ورود گسترده يهوديان از سراسر جهان بود. بخصوص كه پس از وعده  <بالفور> در سال 1917 مبني بر اسكان يهوديان در سرزمين فلسطين، جريان اين مهاجرتها شكل بسيار گسترده‌اي به خود گرفت.

طرح بين المللي كردن قدس

مـسـئلــه قــدس پـس از جـنـگ جـهـانـي دوم در سـازمـان ملـل متحـد مـطـرح شـد و ايـن سـازمـان با صدور قــطـعـنــامــه‌اي در 29 نــوامـبـر 1947 خــواسـتــار بـيـن المللـي شـدن شهـر مقدس قدس گرديد.

پايان قيموميت انگليس

در ســال 1948 انـگلـيـس پـايـان قيموميت خود را بر فلسطين اعلام و نيروهاي خود را از اين سرزمين خارج كــرد. بـه محـض خـروج انگليـس از ســرزمـيــن فلـســطـيــن، بــانــدهــاي صهيونيستي از خلاC سياسي و نظامي بـه وجـود آمـده در اين سرزمين كمال اسـتـفـاده را كـرده و بـلافاصله برپايي اسـرائيل را اعلام كردند. در 3 دسامبر 1948 <ديـويـد بن گوريون> نخست وزيـر وقت رژيم صهيونيستي بخش غربي قدس را به عنوان پايتخت رژيم صهيونيستي اعلام كرد، در حالي كه تا شـكـســت اعــراب در جـنـگ ژوئـن 1967 بخـش شـرقـي اين شهر تحت حـاكميت اردن بود. اما پس از جنگ ژوئن اين بخش از بيت المقدس نيز به اشغال رژيم صهيونيستي درآمد.