دولت وحدت ملی و خوابی كه تعبیر نشد
به رغم آن كه تا پایان دوره ریاست جمهوری نهم بیشتر از شش ماه زمان مانده اما صف بندی سیاسی جریانهای مختلف برای ورود به این عرصه پیش از موعد آغاز شده است. بر این اساس پس از گذشت مدتی از همایش "30 سال قانونگذاری و نظارت" كه سبب شد تا طرح دولت وحدت ملی بار دیگر مد نظر فعالان سیاسی قرار گیرد، مدافعین این ایده به میدان آمدند و به دفاع از آن پرداختند. بازیهای رسانهای و شگردهای مطبوعاتی به یاری بازیگران عرصه سیاست آمد و در شرایط بن بست مذاكرات سیاسی گروههای مخالف دولت، این بار با توسل به مخالفت چهرههای شاخص سیاسی با ادامه عمر 4 ساله دیگر دولت نهم، شاهد طرح دوباره ایده وحدت ملی بودیم.
در همین راستاهاشمی رفسنجانی رقیب احمدی نژاد در انتخابات گذشته ریاست جمهوری هفته گذشته با حضور در جمع خبرنگاران(طی همایشی حول موضوع اصل 44 قانون اساسی) با رد این مسئله كه ایده دولت وحدت ملی از سوی اصلاحطلبان مطرح شده، تصریح كرد: » این طرح را اول آقای ناطق نوری، بعدتر آقای لاریجانی و نهایتا جامعه روحانیت مبارز با خواست عسگراولادی، باهنر و حبیبی پر و بال دادهاند.« گفتههایهاشمی رفسنجانی ناظر به محتوای سرمقاله دبیر سیاسی كارگزاران در روزنامه این حزب و در همان روزهاست كه چنین مطرح میساخت: »متعاقب طرح ایده دولت وحدت ملی از سوی ناطق نوری و استقبال سرد جناح اصلاحطلب، آقایان عسگراولادی، باهنر و حبیبی به جامعه روحانیت رفته و با ارائه گزارش واقعبینانه از اوضاع كشور بر این نكته پافشاری كردند كه نه كشور با این رئیس جمهور و سیاستهای آن قابل اداره شدن است و نه احمدی نژاد قابل اصلاح«. در حالیهاشمی به تبع مرعشی چنین خبری را به بزرگان اصولگرا منسوب مینماید كه صحتش به طور واضح محل اشكال است. باید اشاره داشت این ادعا در حالی مطرح شد كه چندی بیشتر از سخنان عسگراولای دبیركل جبهه پیروان خط امام و رهبری در حمایت از احمدی نژاد نمیگذشت. وی اظهار داشته بود: »این گمان كه شعارهای اقتصادی دولت تحقق نیافته، حرف مخالفین دولت است نه حرف منتقدین. دولت درصد خوبی توفیق در عملكرد خود به ویژه درحوزه اقتصادی داشته است، به نظر طبیعی است احمدی نژاد در مرحله دوم هم با اقبال مردم روبرو خواهد شد. آراء او اگر بیشتر از دور اول نباشد، قطعاً كمتر نخواهد بود.«
همچنین محمد نبی حبیبی در گفتگویی پیش از اظهاراتهاشمی رفسنجانی و مرعشی در نیت برخی مطرح كنندگان طرح دولت وحدت ملی تشكیك كرده و گفته بود: »برخی افرادی كه شعار دولت وحدت ملی سر میدهند، میخواهند فضا را به گونه ای نشان دهند كه گویا وحدت در داخل كشور با مخاطره مواجه شده است.«
اما با اعلام موضع چهرههای برجسته حزب موتلفه اسلامی در كذب دانستن ادعای كار بر روی ایده گذر از احمدی نژاد محسن رضایی به انتقاد از ایشان پرداخت. وی در نامهای سرگشاده به عسگراولادی به باز تعریف ایده دولت وحدت ملی میپردازد.عسگراولادی نیز در پاسخ به نامه محسن رضایی قصد طراحان "دولت وحدت ملی"را بازسازی آرای از دست رفته انتخابات قبلیشان دانسته است.
نامه عسگراولادی كه با سكوت مدافعان این طرح روبه رو شد با اتمام اولتیماتوم كروبی به اصلاحطلبان و اعلام عدم امكان انصرافش در رقابتهای انتخاباتی همراه شد. به نظر باید این هر دو اتفاق را خاتمهای برای ایدهای دانست كه ماهها رویای شیرین مخالفان دولت برای گذر از احمدی نژاد گشته بود.
اما خط سیر این ماجرا در رسانهها و جراید ارزشی و هوشیاری ایشان در نوع خود تاثیرگذار به نظر میرسد. حسین شریعتمداری مدیر مسئول روزنامه كیهان در سرمقاله این روزنامه با عنوان "یك داغ دل بس است برای قبیلهای" نوشت: »شواهد و قرائن موجود حكایت از آن دارد كه آمریكا برای عملیاتی كردن پروژه خود، به ترفند جابه جایی مرزها و تغییر محورها روی آورده است. "طرح دولت وحدت ملی" در این چارچوب قابل ارزیابی است...خسارت دیده این میدان برخی از دوستانی هستند كه دولت مردمی و خدمتگزار برخاسته از گفتمان امام و انقلاب و منتخب خود را واگذارده و در پروژهای شركت میكنند كه برای مقابله با خود آنان طراحی شده است .« در بخش دیگری از این یادداشت آمده است: » اگر سخن از نجات كشور در میان باشد، باید كشور را از خطر روی كار آمدن دوباره مدعیان اصلاحات نجات داد كه یك داغ دل بس است برای قبیلهای.«
همچنین محمد كاظم انبارلویی سردبیر روزنامه رسالت و رئیس مركز سیاسی حزب مؤتلفه اسلامی در سرمقاله رسالت دو شعار "دولت نجات ملی" و "دولت وحدت ملی" را شعار آنانی دانست كه ادامه حضور احمدی نژاد را در مسند اجرا تاب ندارند و با این پیش فرض پا به عرصه فعالیتهای انتخاباتی نهادهاند تا در یك نقطه كه همان "نه به احمدی نژاد" در انتخابات آینده است، همدیگر را ملا قات كنند.
مهدی فضائلی دبیركل انجمن روزنامه نگاران مسلمان نیز در سرمقاله روزنامه جام جم به این طرح واكنش نشان داد و با اشاره به طرفداران این ایده نوشت: »طرفداران این ایده، صرف نظر از قضاوت ارزشی درباره آن، كسانی هستند كه یا در بین اصولگرایانند اما پایگاه مردمی زیادی ندارند و یا در جریان مقابل هستند و چون خود را در حاشیه میبینند در پی ورود مجدد به صحنه قدرتند. «
همچنین روحالله حسینیان و ذاكر اصفهانی روسای دو مركز پژوهشی كه به جریان سیاسی اصولگرا نزدیكند نیز مخالفتشان را با دولت وحدت ملی ذیل عنوان "دولت ائتلافی به معنای شكست اصولگرایان است"بیان كردند. اما طرح تشكیل دولت وحدت ملی مخالفین دیگری نیز داشت. فاطمه آلیا نماینده تهران در مجلس شورای اسلامی در خصوص ارائه طرح "دولت وحدت ملی" توسط كارگزاران و جریانهای دوم خردادی آن را فریبكاری دانست. حجت الاسلام سیدهاشم حسینی بوشهری(سرپرست پیشین حوزه علمیه قم) نیز بر موضوعیت نداشتن این ایده تاكید نموده است.
در مجموع، با توجه به صف بندیهای یاد شده درباره ایده دولت وحدت ملی، به نظر نمیرسد كه این طرح از چنان نیرویی برخوردار باشد كه بتواند به مشی و راهكار سیاسی اصلاحطلبان در آستانه انتخابات آینده ریاست جمهوری بدل شود. ازین رو باید منتظر شروع بازی جدید دیگری از سوی این جناح در روزهای آتی باشیم. |







پروردگارا چه تنگ و تيره و تاريک می نماید راهي که دلالت تو در آن نيست و چه روشن و حقيقت نما و منير، صراطی که هدايت تو قرین آن است. خداوندا! تو خود می دانی که در هر شروع از تو کمک خواسته ام و این بار نیز؛ باشد که در ادای تکلیف و در طی این مسیر پر خطر، پرچم بر زمین نیفتد.