آنچه در تامل پیرامون این موضوع در بدو امر جالب بنظر می رسد این نکته است كه بسياري از افرادي كه ادعا مي شود مورد تجاوز و شكنجه قرار گرفته اند در كشور حضور ندارند و دسترسي به آنها امكان پذير نيست زيرا يا از كشور خارج شده اند يا فوت كرده اند و بررسي دروغ ديگر اغتشاش گران در دادگاه صالح امكان پذير نيست تا مشخص شود كه تجاوز و شكنجه نيز دروغ هاي ديگر اغتشاش گران است .
وقتي دروغ تقلب درانتخابات كارايي خود را از دست داد و معترضان به خانه هاي خود رفتند و جو جامعه آرام شد، اغتشاش گران به دنبال جريان سازي از طريق تجاوز و شكنجه رفتند و عده اي بي نام و نشان وافرادي كه شناخته شده نيستند را به عنوان كساني كه به آنها تجاوز شده يا شكنجه شده اند معرفي كردند.
برخي اعضاي ستادهاي موسوي و كروبي با چراغ سبز اين دو تن در يك سال گذشته بارها سراغ القاي شكنجه و تجاوز رفتند زيرا سران فتنه دريافته اند كه دروغ تقلب در انتخابات كارايي خود را از دست داده است. كروبي و موسوي مدتي است از سر درماندگي، به خانه برخي از بازداشت شدگان مي روند تا اخباري در مورد شكنجه وتجاوز بسازند و دروغ هاي و راهكارهاي ديگري را براي برخورد با نظام و فشار بيشتر بيابند . اما خبرها حاكي است شماري از خانواده ها در اين ملاقات ها اعتراض هاي تندي را متوجه كروبي و موسوي كرده اند و حاضر به همكاري در القاي اين دروغ ها نيستند.
جالب است كه بسياري از افرادي كه ادعا مي شود مورد تجاوز و شكنجه قرار گرفته اند در كشور حضور ندارند و دسترسي به آنها امكان پذير نيست زيرا يا از كشور خارج شده اند يا فوت كرده اند و بررسي دروغ ديگر اغتشاش گران در دادگاه صالح امكان پذير نيست تا مشخص شود كه تجاوز و شكنجه نيز دروغ هاي ديگر اغتشاش گران است .
بسياري از فعالان سياسي و مطبوعاتي و كساني كه در جنبش زنان در سال هاي گذشته فعاليت مي كرده اند از خود مي پرسند كه چرا به آنها و دوستانشان تجاوز نشده و شكنجه نشده اند و چرا اغلب كساني كه ادعا مي شود مورد شكنجه و تجاوز قرار گرفته اند كساني هستند كه فوت شده اند؟
آيا جوانمردانه است كه نام كساني چون ترانه موسوي،زهرا كاظمي، زهرا بني يعقوب و ... را كه يا فوت كرده اند و يا وجود خارجي ندارند به عنوان كساني معرفي كنند كه مورد تجاوز قرارگرفته اند ؟
آيا توصيه هاي اسلامي و انساني فراموش شده است و عده اي به خاطر قدرت و سياست و اثبات دورغ خود، قصد دارند تا از هر راهكاري براي تحت فشار قرار دادن نظام استفاده كنند ؟
مردم از خود مي پرسند كه چرا به دوستان وآشنايان آنها تجاوز نشده و شكنجه نشده اند و چرا هر كس كه از زندان آزاد مي شود حرفي در مورد تجاوز و شكنجه نمي گويد و همه معتقدند كه برخورد مناسب و همراه با احترامي را از ماموران ديده اندو....؟
شكنجه ابزاري است كه مخالفان يك حكومت يا گروه سياسي براي متهم كردن رقيب خود به كار مي برند تا دولت يا گروه سياسي مخالف خود را به رفتار ضد اسلامي و ديني، ضد انساني و بي توجهي به ميثاق هاي حقوق بشري متهم كنند وجايگاه دولت و گروه سياسي مورد نظر را در نظر افكار عمومي و جامعه جهاني تضعيف كنند وفشارهاي جهاني را براي حذف دولت حاكم يا گروه سياسي رقيب افزايش دهند.
شكنجه ممكن است كه در برخي حكومت ها و برخي جوامع كه از نظر فرهنگي و سياسي، ويژگي ها و شاخص هاي لازم براي نظارت بر اعمال افراد جامعه را ندارند بيشتر به چشم بخورد و در جوامع ديگر كمتر استفاده شود و يا اثري از شكنجه و خشونت در اختلافات سياسي نباشد.
آن چه مسلم است شكنجه تعريف مشخصي دارد و هر گونه ضرب و جرح و درگيري فيزيكي وروحي و رواني را نمي توان مصداق شكنجه معرفي كرد و خشونت دسته بندي ها و تعاريف مختلفي دارد كه شكنجه يكي از شكل هاي خشونت است و درشرايط خاص انجام مي گيرد.
شكنجه به صورت آزار رواني يا جسمي يا كتك كاري يا نقص عضو و ... در صورتي مي تواند مبناي ادعاي يك گروه سياسي عليه گروه رقيب يا دولت و حكومت باشد كه در شرايط نابرابر از نظر قدرت يا امكانات صورت گرفته باشد و مثلا افراد در زندان يا مراحل بازداشت، بازجويي و يا گروگان گيري و ... تحت شكنجه قرار گرفته باشد.
شكنجه با اين تعريف مشخص شامل ضرب وجرح، خشونت فيزيكي، تهديد به تجاوز، مرگ و آزار رواني و ... شامل زمان و شرايطي مي شود كه زنداني كاملا در اختيار دولت و زندان بان است و هيچ اراده اي از خود ندارد و ماموران و صاحبان قدرت يا افرادي كه فرد زنداني را به گروگان گرفته يا بازداشت كرده اند براي اثبات ديدگاه و تحميل نظر خود، زنداني را مورد آزار و اذيت فيزيكي خشن به قصد گرفتن اقرار يا همكاري و... قرار مي دهند.
براساس اين تعريف، متهم براي اثبات اين كه شكنجه انجام شده است بايد ادله و مستندات كافي ارائه دهد و اين كار اگر براي عده اي امكان پذير نباشد براي عده ديگري امكان پذير است و نمي توان به صرف اين كه زنداني در زندان است ادعا كنيم كه او نمي تواند ثابت كند كه آيا شكنجه شده است يا خير؟
به عنوان مثال در حوادث بعد از انتخابات رياست جمهوري خرداد 88، عده اي از معترضان و اغتشاش گران بازداشت شدند، برخي سران وافراد منتسب به جنبش سبز،ادعا كردند كه برخي بازداشت شده ها و فعالان سياسي، در مراحل مختلف درگيري ها و زندان و... شكنجه شده اند. اين افراد براي اثبات ادعاي خود بايد مستندات لازم را ارائه دهند.
برخي از اين افراد كه ادعا كرده اند شكنجه شده اند يا عده اي از سوي آنها موضوع را مطرح كرده اند به خارج كشور رفته اند و براي گرفتن مجوز اقامت و پناهندگي و... ادعا كرده اند كه شكنجه شده يا مورد تجاوز و .... قرار گرفته اند. اين عده در درون كشور به دادگاه ها شكايت نكرده اند و در خارج كشور نيز جز برخي كلمات و جملات متناقض كه چيزي يا اتفاقي را اثبات نمي كند هيچ مدرك و نكته مستندي را ارائه نداده اند وبه نظر مي رسد كه به خاطر گرفتن اعتراف اين نكته را مطرح كرده اند.
نكته مهم در اين زمينه اين است كه افراد شناخته شده و سرشناس سياسي، كه افكار عمومي ومردم آنها را مي شناسند حاضر نيستند كه اين نوع دروغ ها و جنجال ها را ايجاد كنند وتنها به زنداني شدن،احضار،مراحل دادگاه و گفت وگوي خود با بازجويان وقاضي پرونده و .... اشاره دارند و مخاطبان رسانه ها و مردم ، هرگز از اين افراد سرشناس سياسي نشنيده اند كه به موضوع شكنجه يا تجاوز اشاره كرده باشند.
به عبارت ديگر، موضوع شكنجه يا تجاوز بيشتر از سوي افراد كمتر شناخته شده و گمنام مطرح شده است و آثار ضرب وجرح وشلاق و ... نيز كه به دوربين ها نشان مي دهند اثبات نمي كند كه آيا اين اتفاق براي آنها درخيابان ها رخ داده يا ساختگي است و يا در زندان صورت گرفته است؟ در نتيجه تعريف شكنجه براي اين ادعاها صادق نيست و كسي نمي تواند تنها با گفتن كلمه شكنجه يا تجاوز ثابت كند كه با او در زندان رفتار خشن صورت گرفته است.
دسته ديگري از افرادي كه ادعا مي شود به آنها تجاوز شده هر گز به دادگاه ها و نهادهاي نظارتي شكايت نكرده اند و تنها عده اي از سوي آنها ادعا كرده اند كه شكنجه شده اند . اين افراد نيز در بين افراد شناخته شده سياسي و مطبوعاتي و .... انتخاب نشده اند زيرا مردم وافكار عمومي به راحتي تشخيص مي دهد كه آيا اين افراد شناخته شده سياسي و مطبوعاتي و ... دروغ مي گويند يا در ست مي گويند. زيرا رفت وآمدها، حالات وتغييرات افراد براي ديگران مشخص است و اگرآنها شكنجه شوند يا مورد تجاوز قرار گيرند به راحتي اثبات مي شود ومطرح مي شود.
دراين جا اين پرسش اساسي مطرح است كه اگر شكنجه و تجاوز امري متداول است چرا ماموران براي افراد شناخته شده سياسي كه اقرار و همكاري آنها مهمتر از افراد ناشناخته شده ومعمولي است از اين روش استفاده نمي كنند وچرا تاكنون اكثر ادعاهاي شكنجه وتجاوز از سوي افرادي مطرح شده كه سرشناس نيستند و در خارج كشور اين ادعاها را براي استفاده از فرصت ها و امكانات پناهندگي سياسي و... مطرح مي كنند.
پاسخ به اين پرسش و تامل روي اين نكته به راحتي نشان مي دهد كه ادعاي شكنجه وتجاوز بيشتر به يك دروغ و روش ناجوانمردانه در رقابت هاي سياسي براي تضعيف غير حرفه اي طرف مقابل يا دولت به كار مي رود.
در اثبات ادعاي شكنجه و تجاوز، فرد زنداني بايد آثار ضرب وجرح و شكنجه را در زندان ومسير دادگاه و بازداشت و بازجويي ارائه دهد و يا مستندات ديگري براي اثبات ادعاي خود داشته باشد و اطلاعات مناسبي براي پيگيري اين موضوع بدهد.
مطمئنا هيج نظام ودولتي در شرايط امروز جهان كه اطلاع رساني به سرعت انجام نمي شود علاقه اي به تكرار تخلف ماموران خود وايجاد رويه شكنجه وتجاوزندارد ودر صورتي كه استثنايي مانند شرايط بد محيطي در زندان كهريزك وجود داشته باشد وكسي شكايت كند بلافاصله رسيدگي خواهد شدومانند تعطيلي بازداشتگاه كهريزك شاهد برخورد مناسب نظام با آن خواهيم بود.
در مورد آثار ضرب و جرح كه به صورت فيلم و عكس در برخي رسانه ها انعكاس يافته نيز بايد گفت كه براساس تعريف ساده شكنجه، نتيجه درگيري هاي خياباني و آثار ضرب و جرخ و دعوا روي بدن هر دوطرف درگير در خيابان را نمي توان شكنجه و تجاوز ناميد زيرا ممكن است از سوي افراد غير مسوول و يا افراد متخلف صورت گرفته باشد، و نمي توان خونريزي يا كتك كاري در خيابان را با تعريف شكنجه برابر دانست . زيرا در اين مرحله، كه احساسات و جو ملتهب حاكم است ، از هر دو طرف دعوا، امكان حمله و آسيب رساندن به طرف ديگري وجود دارد و حتي اگر شليك گلوله نيز صورت بگيرد بايد مشخص شود كه آيا از سوي افراد مسوول حكومتي بوده يا از سوي افراد متخلف و كساني صورت گرفته كه مي خواهند از آب گل آلود ماهي بگيرند و جو جامعه را بيشتر ملتهب كنند.
در اين حوادث،مردم شاهد بودند كه برخورد ماموران انتظامي و امنيتي با اغتشاش گران و افراد ديگر متفاوت بوده است و ماموران قصد پراكنده كردن مردم را با راهنمايي، گاز اشك آور و .... داشته اند وهدف آنها شكنجه و تجاوز و آسيب رساندن نبوده وهدف اصلي مقابله با اغتشاش گران با كمترين هزينه و آسيب بدني بوده است.
به عبارت ديگر مفهوم شكنجه در صورتي مي تواند مورد توجه باشد كه متهم يا فرد دستگير شده يا افراد معترض در اختيار نيروهاي دولتي وامنيتي باشند و از مرحله بازداشت تا مرحله آزادي متهم، اگر اتفاقي رخ دهد كه مصداق شكنجه است درآن صورت قابل طرح و پيگيري خواهد بود .
بنابراين، بسياري از فيلم ها و عكس هايي كه ممكن است در نتيجه حوادث خيابان هاتهيه شده باشدو آثارضرب و جرح را نشان دهد نمي توان براي اثبات ادعاي شكنجه استفاده كرد. زيرا در دعواها و زدوخوردهاي خياباني، هر دوطرف از يك امكان و فضا برخوردار هستند و ممكن است كه به هر دوطرف آسيب برسد اما از مرحله بازداشت و دستگيري تا بازجويي و دادگاه و زندان، امكانات و قدرت به نفع حكومت ودولت سنگيني مي كند و اگر در اين مرحله ظلم و شكنجه و اتفاقي رخ داده باشد كه مصداق شكنجه و تجاوز و ... باشد بايد پيگيري شود و به مراجع ذي صلاح شكايت شود تا مشخص شود كه آيا ماموران،قضات يا مسئولان امنيتي مقصر بوده اند يا فرد متهم با اعتصاب غذا و ... به خود آسيب رسانده است و اين موضوع بايد از سوي دادسراي نظامي، دادگاه رسيدگي به اتهام قضات و كارشناسان و مقامات مربوطه رسيدگي شود و مانند اتفاقات بازداشتگاه كهريزك بايد بررسي شود ودستور لازم براي توقف اين گونه حوادث اتخاذ شود.
بر اين اساس مي توان دريافت كه مصداق شكنجه در زندان هاو در حوادث بعد از انتخابات دروغي بيش نبوده است و مسائل مربوط به بازداشتگاه كهريزك نيز بيش ازآن كه به كوتاهي و گناهكاربودن ماموران مربوط باشدبه محيط وامكانات ضعيف آن مكان مرتبط بوده است كه باعث بيماري و گسترش بيماري شد و مشكلاتي را ايجاد كرد.
پروردگارا چه تنگ و تيره و تاريک می نماید راهي که دلالت تو در آن نيست و چه روشن و حقيقت نما و منير، صراطی که هدايت تو قرین آن است. خداوندا! تو خود می دانی که در هر شروع از تو کمک خواسته ام و این بار نیز؛ باشد که در ادای تکلیف و در طی این مسیر پر خطر، پرچم بر زمین نیفتد.