میرحسین موسوی نخست‌وزیر سابق سه‌شنبه 20 اسفند با صدور بیانیه‌ای به صورت رسمی نامزدی خود را برای شركت در انتخابات ریاست جمهوری سال آینده اعلام کرد. وی دلیل ورودش را وضعیت کنونی کشور و ظرفیت‌های موجود و حوادث پیش رو خوانده است. میرحسین موسوی در بیانیه ای تاکید نموده که پس از بررسی "وضعیت کشور"، "حوادث پیش رو" و "ظرفیت های موجود"، تصمیم گرفته که در انتخابات نامزد شود.

وی پس از آن که دوره زمامداری خود را به عنوان آخرین نخست وزیر کشورمان به پایان رساند، انزوای سیاسی برگزید و  نزدیک به بیست سال را در خارج از گود گذراند. بر این اساس است که در عرصه سیاست به شخصیتی عزلت نشین و گوشه گیر شناخته می شود.آخرین نخست‌وزیر انقلاب در بیانیه خود، ظاهرا در زدودن همین تصویر، اظهار داشته: «همان دلایل و عواملی که در وهله های گذشته [مرا] به عدم حضور در انتخابات فرا می خواندند، مرا متقاعد کردند که این زمان، زمان دیگری است و حضور را ایجاب می کند.»نکته جالب آنکه وی در باره شیوه تبلیغات انتخاباتی خود خاطر نشان کرده است که ستاد انتخاباتیش، عکسی از او چاپ و تکثیر نخواهد کرد و دلنشین ترین الگوی تبلیغاتی برای او "نوشته ساده یک شهروند علاقه مند به سرنوشت کشور در پشت شیشه مغازه اش" خواهد بود.

به نظر می رسد  میر حسین موسوی و اطرافیانش برای جلب آرای مردم تا حدودی بر تصویری متکی هستند که قشر کم درآمد جامعه از نحوه توزیع کالاهای اساسی در دوره نخست وزیری او دارند. توزیع کوپنی کالاها در آن دوره، دسترسی عموم مردم را به حداقلی از مایحتاج زندگی ممکن کرده بود. با این حال سطح زندگی و توقع مردم نیز در دوران جنگ با اکنون که بیست سال از آن دوره می گذرد تفاوت بسیار دارد. باید دید مهندس و یارانش چگونه این بیست فاصله را و همچنین راه گالری تا پاستور را خواهند گذراند.

در این رابطه مروری بر جراید امیدواری و نا امیدی سلیقه های مختلف سیاسی را از ورود میرحسین به نمایش می گذارد. برخی روزنامه ها همچون رسالت تنها در خبری کوتاه، از ورود میرحسین به سردی استقبال کردند. با این وجود محمدعلی ابطحی در سایت شخصی اش می نویسد:«اعلام کاندیداتوری آقای میرحسین موسوی از چند هفته پیش توسط علاقمندان ایشان، بیش از همه از سوی اصولگرایان مورد توجه قرار گرفت.» وی دلیل این امر را علاقمندی رسانه‌های محافظه‌کار در دامن زدن به تفرقه در جبهه‌ اصلاحات دانسته است. آفتاب یزد اما با تیتر "‌‌ريشه اصلي مشكلات امروز" اعلام نامزدي موسوي را نیازی برای تغییر وضع موجود می داند و به آینده خوشبین است. مردم سالاری اما از فضاي تازه سياسي با ورود ميرحسين خبر می دهد و این ورود را قابل پيش بيني می خواند. هرچند اعتراف می کند که اتفاق بزرگي در صحنه سياست ايران به وقوع پیوسته است و با اين اعلام حضور، فضاي انتخاباتي کشور تغيير قابل توجهي کرده و بايد تحليل تازه اي از فضاي سياسي - انتخاباتي کشور ارائه کرد. در آخر اعتماد با تیتر "سر انجام مهندس آمد" در گزارش چاپ شده در صفحه اولش چنین می نویسد:« به نظر مي رسد با اعلام حضور ميرحسين موسوي جبهه اصلاحات آرايش تازه اي به خود خواهد گرفت چرا که تا اين زمان کروبي، خاتمي و ميرحسين موسوي اعلام حضور کرده اند و هنوز مشخص نيست جبهه اصلاحات آبستن چه رويدادي است به خصوص اينکه بسياري معتقدند اگر اجماع نظر قطعي در بين اصلاح طلبان صورت نگيرد و يک کانديداي واحد از اين جبهه به جامعه معرفي نشود، بار ديگر تراژدي خرداد 84 براي اصلاح طلبان تکرار خواهد شد... اما با توجه به اينکه کانديداهاي اصلاح طلب تنها انگيزه خود را ترجيح منافع ملي به منافع شخصي ذکر کرده اند، به نظر مي رسد رسيدن به اجماع در اين جبهه چندان دشوار نباشد.»

هرچند بخش اول این تحلیل در باره شکست تفرقه اصلاحات در برابر وحدت نیروهای اصولگرا منطقی به نظر می رسد اما بر خلاف نظر یادداشت نویس اعتماد به نظر می رسد دوم خردادی ها در گفتار خویش چندان صادق نباشند؛چرا که تا این لحظه ملاک ورود کاندیدهای اصلاح طلب منافع شخصی و گروهی بودده است و از این رهگذر امکان اجماع قریب به بعید به حساب می آید.