بحث تشکیل "دولت وحدت ملی" دوباره در این روزها رونق گرفته است. این بحث که چهر‌ه‌های اصول‌گرایی چون ناطق نوری و لاریجانی سلسله‌جنبان آن بوده‌اند، در بدو مطرح شدنش واکنش‌ها و ارزیابی‌های متفاوتی را برانگیخت.

تابستان سال جاری، رسانه‌های کشور از تماس‌ها و تلاش‌های علی‌اکبر ناطق نوری جهت بررسی تشکیل «دولت وحدت ملی» خبر دادند. بنا بر این اخبار، رئیس سابق مجلس شورای اسلامی و رقیب محمد خاتمی در انتخابات هفتم ریاست جمهوری، در رایزنی‌ها با چهره‌هایی همچون هاشمی رفسنجانی، محمد خاتمی و مهدی کروبی این ایده را مطرح کرده که وضعیت حساس کنونی ایران نیازمند ورود کسی به صحنه‌ انتخابات ریاست جمهوری دهم در سال آینده است که هر دو جناح بر سر آن توافق داشته باشند و بتواند دولتی متحد از سیاستمداران مختلف را در سطح ملی تشکیل دهد.

ایده‌ ناطق نوری اما به محض علنی‌شدن، از سوی بخش وسیعی از اصول‌گرایان حامی دولت مورد انتقاد قرار گرفت و به عنوان گامی در راه «عبور از احمدی‌نژاد» تلقی شد. این گونه بود که این ایده در همان مرحله‌ اولیه متوقف ماند و خود ناطق نوری نیز آن را «در نطفه‌ منتفی شده» توصیف کرد. این امر البته حاکی از تیزبینی سران اصولگراست چرا که اصلاح‌طلبان مترصد آن بودند تا با پر و بال دادن به این ایده، طراحیش از سوی چهر‌ه‌های اصول‌گرا را نشانه‌ای از شکاف و اختلاف در میان این جناح بخوانند. همچنین به دنبال آن بودند که این چنین تلقی نمایند که رویکردها و سیاست‌های منفی دولت احمدی‌نژاد در سه سال گذشته، ایران را به لحاظ داخلی و بین‌المللی در وضعیتی قرار داده که حتی اصول‌گرایان نیز به نگرانی افتاده و بیش از پیش به سوی راه‌حل‌های معقولانه سوق یافته‌اند.

بر این اساس باید گفت این ایده اگرچه از زبان اصولگرایان جان گرفت اما از همان بدو تولد به دامان دایه اصلاحات رانده شده و دیگر از سوی این جناح تحت عنوان قبلی دنبال نشد. در این میان تلاش های جراید وابسته به اصلاح طلبان جهت زنده نگاه داشتن این ایده و پروراندنش در دامان جناح اصولگرا کار ساز نبود و تیر روزنامه هایی چون کارگزاران، اعتماد و علی الخصوص هفته نامه شهروند امروز به سنگ خورد. البته این تلاش ها در هفته اخیر و همزمان با برگزاری همایش 30 سال قانونگذاری دیگر بار زنده شد. بدین ترتیب این بار علی لاریجانی در صدر اخبار  این جراید قرار گرفت و آنها برگزاری چنین همایشی را – علی الخصوص که با غیبت احمدی نژاد نیز همراه بود_ بیان تازه ای از طرح ناطق دانستند. البته خود  این رسانه ها به سستی ادعایشان واقف بودند، با این حال چنین اظهار نمودند:« هر چند رئیس مجلس شورای اسلامی با تاکید بر این که «وحدت ملی» به معنای عبور از احمدی‌نژاد نیست، تلاش کرد این ایده را نسبی کرده، مانع از برانگیخته‌شدن اعتراضات هم‌فکران خود در جناح اصولگرا شود؛ با این همه اقدام لاریجانی در دعوت شماری از چهره‌های مختلف جناح‌های سیاسی کشور به مراسم سیمین سال آغاز قانون‌گذاری در جمهوری اسلامی ایران، این حدس و گمان را دامن زد که وی عملا در راستای زمینه‌سازی برای نزدیکی بخش‌هایی از اصول‌گرایان و اصلاح‌طلبان تلاش می‌کند.»

با این حال استقبال سرد اصولگرایان ازین تبلیغات آب سردی بر پیکر دوم خردادی ها بود. با طرد این طفل نوپا برخی اصلاح طلبان در این روزها دایه مهربان تر از مادر شده، سرپرستی این یتیم را تقبل نموده اند. البته کسی نیست که نداند قصد ایشان از علم کردن دوباره این ایده چیست. این عده در پی آنند تا با طرح چنین شعاری در وهله نخست احمدی نژاد و حامیانش را تحت فشار قرار دهند و از منظری دیگر آن را سرپوشی بر اختلافات درون جناحیشان نمایند اما بی شک نمی توان به درازای عمر این رویای شیرین یا به حیات این یتیم امید داشت. با فرا رسیدن اولتیماتوم کروبی به هم جناحیانش و اعلام اینکه پس از این تاریخ کناره گیری وی قطعا منتفی است، عملا در روزهای آتی سرپوش کنار رفته و دوباره اوضاع نابسامان این جناح عیان می گردد؛ مگر آنکه اصلاح طلبان این شعار را در پیروی از شیخ خویش دنبال کنند که این امر نیز بسیار بعید به نظر می رسد، بر اثبات این مدعا همین بس که کروبی هفته گذشته با رد دعوت مشارکت برای حضور در کنگره این حزب از اختلافات عمیق اعتماد ملی و مشارکت خبر داده و امید تفاهم احتمالی دو حزب تاثیر گذار اصلاحات را به یاس تبدیل ساخت. به هر حال تا چند روز دیگر روشن می شود که "دولت وحدت ملی" نیز سرابی به روی تشنگان وحدت در اردوگاه اصلاحات بوده است.

بد نیست به عنوان حسن ختام درهمین رابطه نگاهی گذرا  بر عناوین مقالات و مصاحبه های جراید داشته باشیم تا سلایق جناح های و احزاب کشور مشهود شود:

سرمايه چنین عنوان می کند:"خاتمی دولت وحدت ملی را مدیریت کند". کارگزاران اما از "حمله حامیان احمدی‌نژاد به طرح وحدت ملی" خبر داده است. كيهان نیز از قول فعالان سياسى اصولگرا پروژه دولت وحدت ملى را عقيم دانسته است. اعتماد اما مصاحبه دکتر بادامچیان را چاپ نموده و از قول وی می نویسد: "دولت شرکت سهامي نيست". يادداشت روز وطن امروز نیز همین عنوان را یافته است.

جام جم اما چنین نوشته:« رئيس مركز تحقيقات استراتژيك مجمع تشخيص مصلحت نظام در خصوص تشكيل دولت وحدت ملي ائتلاف بين دو جناح را مفيد دانست.»

سياست روز در نگاهی منفی یه این طرح از قول پورمحمدي آن را از جامعه مردم‌سالا‌ر "يك فاز عقب می خواند" و در آخر رسالت در مصاحبه با صدر نماينده تهران عنوان"طرح دولت وحدت ملي ترفند اصلا‌ح طلبان است" را بر گزارشش برمی گزیند.