‌

سفر بوش در پایان دوران ریاست جمهوریش به عراق برای وی خوش یمن نبود چرا كه در جریان نشست مطبوعاتی وی با نوری المالكی در بغداد، خبرنگاری عراقی كفش‌های خود را به سمتش پرتاب كرد و این همان كاری بود كه عراقی‌ها پس از سقوط صدام با مجسمه رهبر سرنگون شده كردند. نكته‌ای كه بدان توجه نشد این است كه اگرچه این كفش به رئیس جمهور آمریكا اصابت نكرد اما با گذر از وی بر پرچم كشورش نشست. بر این اساس باید تاكید نمود اگرجه بوش در اواسط ژانویه جای خود را به اوباما می‌سپارد اما عملكردش سال‌ها لكه ننگی بر ردای كاخ سفید خواهد بود. ‌ ‌

نكته دیگر آن كه با اقدام خبرنگار عراقی در پرتاب كردن این دو لنگه كفش، بلافاصله مردم عراق نیز به خیابان‌ها آمدند و با در دست داشتن كفش‌ها و دست نوشته‌هایی، از اقدام ضدآمریكایی خبرنگار عراقی در سطح گسترده‌ای حمایت كردند. همچنین عمق نفرت مردم این كشور از آمریكا و متجاوزان غربی به سرعت در رسانه‌های دنیا منعكس شد؛ این ماجرا در اینترنت بازتاب زیادی داشته، به طوری كه مثلا فایل ویدئویی این حادثه در یك پایگاه اینترنتی تا به حال بیشتر از 8 میلیون بار تماشا شده است. چنین بازتاب خبری گسترده‌ای، پیش از این فقط در ماجرای حمله زیدان به سمت ماتراتزی در جریان بازی فینال جام جهانی سال 2006 سابقه داشت.

رسانه‌های غربی كه با آبروی بیش از پیش ریخته شده آمریكا مواجه شدند، در همان ساعات اولیه مخابره خبر اقدام خبرنگار عراقی، كوشیدند با ترفندهای خبری، اقدام وی را مخدوش كرده و از افزایش موج محبوبیت اقدام ضد آمریكایی این خبرنگار جلوگیری كنند.

این رسانه‌ها ابتدا از مست بودن الزیدی به الكل و استعمال مواد مخدر توسط وی خبر دادند و سپس ادعا كردند او سنی مذهب و وهابی است تا شیعیان و برخی مسلمانان سایر كشورها از اقدام این خبرنگار تبری جویند اما به نظر می‌رسد ادامه تلاش رسانه‌های غربی برای جلوگیری از انعكاس موج نفرت مردم جهان از آمریكا و غربی‌های حامی او دیگر بی‌نتیجه باشد چرا كه دروغ‌ها و خوی تجاوزكارانه سلطه گران در واپسین روزهای حكومت بوش، به‌اندازه‌ای مشهود است كه هیچ رسانه‌ای را یارای مقابله با آن نیست.