‌

ناظران سیاسی در تحلیل و ارزیابی انتخابات ریاست جمهوری سال هشتاد و چهار، قسمت اعظم آراء ریخته شده در صندوق کروبی را  مرهون شعار عوام پسندانه "هر ایرانی 50 هزار تومان در هر ماه " می دانند. مهدی کروبی در انتخابات هشتم ریاست جمهوری با نشانه رفتن مشکلات اقتصادی و با عنایت به اینکه مردم از جدال ها و شعارهای سیاسی دولت وقت و همچنین سیاست زدگی حاکم بر احزاب و روابط سیاسی خسته، ملول و رنجور بودند _ چه آنکه خود ریاست مجلس پر آشوب و سیاست زده ششم را بر عهده داشت _ توانست با تکیه بر شعار خود رای بسیاری از طبقات بی بضاعت ، کم در آمد، مستضعف و محروم را کسب نماید تا جایی که تنها با پانصد و چند هزار رای اختلاف با دکتر احمدی نژاد در جایگاه سوم نشیند. امروز اما شیخ شعارهای خود را معطوف به قشر تحصیل کرده دانشگاهی، نخبگان،  شهروندان متمکن و ایرانیان خارج از کشور نموده است. شعارهایی همچون آزاد سازی ماهواره، مجوز تشکیل شبکه های تلویزیونی خصوصی، تغییر در قانون اساسی  و همچنین وعده های مربوط به حوزه احزاب و نشریات نشان از آن دارد که شیخ اصلاحات تا این لحظه به رای اقشار روستایی و پایین جامعه از لحاظ اقتصادی و همچنین طبقه متوسط التفات نداشته است. وقتی این تحلیل دقیق تر جلو می رود که به مشاوران و طرافیان کروبی نظر بیاندازیم. کروبی در انتخابات پیش رو افرادی را به کار گرفته که هیچ یک حداقلی از توانایی جذب آرای اقشار متوسط و رو به پایین را ندارند. مردانی چون کرباسچی، ابطحی، سروش، مهاجرانی، قوچانی و ...  نه تنها نقطه قوت کروبی نخواهند بود که پاشنه آشیل وی می شوند. در ارزش گذاری بر تحلیل فوق کافی است نظر سنجی های هفته ها و روزهای اخیر را مروری نماییم. البته گویا رقمی در حدود تنها چند درصد کروبی را از خواب غلت بیدار ننموده و به نظر می رسد اگر پیر اصلاحات طی روزهای باقیمانده نجبد، یکبار دیگر شاهد شکست بر اساس خواب بی جای انتخاباتی باشد.