‌

برگزاری جلسه دادگاه متهمان اغتشاشات اخیر، خبرساز ترین اتفاق هفته گذشته نام گرفت. دادگاه عاملان انقلاب رنگی با حضور بسیاری از شخصیت های مطرح اصلاح طلب در مقام متهمین و در لباس زندانی برگزار شد.(البته ناگفته نماند که همین نوع و شکل پوشش حضور ایشان مورد نقد برخی رسانه ها از جمله پایگاه خبری "الف" وابسته به توکلی قرار گرفت.)

در اولین جلسه این دادگاه معاون دادستان تهران با قرائت کیفرخواست، عموم را با کلیت مهمترین پرونده سیاسی سالیان گذشته کشور آشنا نمود؛ در ادامه البته آنچه بیش از همه حاشیه آفرید، سخنان اعتراف گونه ابطحی و عطریانفر، اعضای شناخته شده مجمع روحانیون مبارز و کارگزاران سازندگی بود. روشنگری ها و پرده برداری از اقدامات گذشته دوم خردادیان، آب سردی بر پیکر بی جان اصلاحات بود؛ موج اجتماعی ایجاد شده آن چنان وسیع بود که بعید به نظر می رسد تا سالیان سال سیاستمداری از عنوان منفور "اصلاحات" استفاده نماید. البته در این میان نزدیکان متهمین و دستگیر شدگان سعی داشتند با فرار به جلو اعترافات علنی و غیر علنی ابطحی، عطریانفر، تاج زاده، نبوی و سایرین را وارونه نشان دهند و آن را با اعترافات دروغین گالیله دانشمند ستاره شناس (مبنی بر گرد نبودن زمین!) مقایسه نمایند(رجوع شود به مقاله صفحه پایانی دوشنبه گذشته روزنامه اعتماد ملی) اما به نظر نمی رسد این طعنه ها و تلاش ها جز بی آبرویی هرچه بیشتر، برای ایشان داشته ای به همراه آورد. قرائن و شواهد موجود نشان از آن دارد که اغلب  دستگیر شدگان با برنامه ای دقیق و آموزش هایی اساسی برای کودتای نرم تعلیم دیده بودند تا با نقشه كشي براي براندازي نظام، اين هدف را به صورت عملياتي و به گفته خودشان، در بازه زمانی بين 2 تا 6 سال( پس از پیروزی احمدی نژاد در نهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری) پيگيري ­كنند. حال اما با رو شدن دست های ناپاکشان وقیحانه کار را تا جایی پیش برند که روز پس از اعترافات چنین تیتر زنند: "اعترافات بي اعتبار است." اين عنوان، تيتر يك روزنامه اعتمادملي روز يكشنبه 11/5/1388 است.  این روزنامه مضحکانه چنین داستان سرایی کرد كه اعترافات تكان دهنده سران كودتا در دادگاه روز شنبه بر اساس تاثیرات قرص های مخدر و آرام بخش است! ادعایی که روز بعد در مصاحبه مرآتی با دستگیرشدگان و نیز در یادداشتی با عنوان "آمپول سحرآمیز" به قلم حسین شریعتمداری در روزنامه کیهان مورد تمسخر واقع شد. همچنین عدم حضور وکلای مدافع دیگر مسئله مورد انتقاد روزنامه هایی از این دست بود؛ از جمله اعتماد می نویسد: «همه متهمان بايد حق دسترسي به وکيل و حق سکوت را داشته باشند و طبق قانون اساسي نيز دادگاه بايد زمينه دسترسي به وکيل را براي همه فراهم آورد. » این انتقادات درحالی است که اصولا رسیدگی اختصاصی به اتهامات فردی هریک از متهمان و فرصت دهی به ایشان برای دفاع از خود و طبیعتا لزوم حضور وکیل اصولا از جلسات بعدی دادگاه پیگیری می شود.

نباید از نظر دور داشت که اعترافات ایشان در بعد دیگر با علامت سوال برخی پایگاه های خبری اصولگرا مواجه شد. از جمله مهمترین ابهامات مطرح شده این دسته از رسانه ها، صحبت از ولايت فقيه، از نوع مطلقه، از سوي افرادي بود كه بارها بصورت صریح يا در لفافه، جايگاه ولايت فقيه و تئوري انقلاب اسلامي را مورد هجمه قرار داده بودند. پذیرش سخنان شنبه گذشته از افرادي كه سال ها در مقام اجرا و از طريق رسانه­هايشان كوشيده­اند نظام ولايي را در ستيز با دموكراسي تعريف كنند و مدام به تبليغ آشكار و پنهان حكومت سكولار بپردازند و در ظواهر منافقانه يا موضعگيري هاي رسمي حكومت دين و فقاهت را ناكارآمد و مخالف عقلانيت تعبير كنند، بسیار دشورا می نماید؛ مگر آن که چنین تحلیل شود که متهمين در تلاشند با عذرخواهي و تعريف و تمجيدهاي مكرر از نظام، عافيت و حيات آينده سياسي خود را تضمين كنند. به عقیده این رسانه ها مظلوم نمايي يكي از ترفندهاي مهم براي خلاصي تك تك افراد مورد محاكمه است. آنها مي كوشند با بيان برخي مطالب كه به زعم خودشان، مطلوب نظر حاكميت است، از شدت برخورد قضايي بكاهند.

 در اين رويكرد، آنها به دو مقصود نائل شده­اند. مقصود اول، در اعلام همراهي و همكاري با عوامل دادگاه است كه بر اثر تجاربي كه از قبل داشته اند، ممكن است دادگاه را در صدور احكام رقيق تحت تاثير قرار دهد و مقصود دوم، يك عمليات رواني و رسانه­اي است. در اين طرح، فرمايشي بودن دادگاه تاكيد گرديده، دوستان خارج از زندان موظف خواهند بود با اعلام اين مطلب كه چرخش 180 درجه­اي متهمان در اعلام مواضع از جهت عقلاني مورد ترديد است، پذيرش و ثبت تاريخي گفتار متهمان در دادگاه را زير سئوال برده، بعد از مدتي فضا براي تدوام همان مواضع سابق مهيا گردد.

عليرغم احتمالات فوق، قطعا فهم عمومي از اعترافات، براي اصلاحات و كودتاگران، تكان دهنده و براي مردم و انقلاب روشنگرانه و واجد اعتبار است. بر همین اساس است که به نوشته کیهان حتی بنگاه خبرپراکنی بی بی سی نیز كه نقش زيادي در آشوب هاي پس از انتخابات رياست جمهوري ايران داشته خصوصاً در القاي شبهه انجام «تقلب گسترده» در انتخابات سنگ تمام گذاشته بود، بالاخره پس از هفته ها دروغ پردازي و توهم پراكني مجبور شد برای حفظ اندک مخاطبانش به سلامت انتخابات رياست جمهوري در ايران اعتراف كند.

 اینک در چنین برهه ای ضروري است با مديريت صحيح اطلاع رساني و با سوء استفاده ها و سیاه نمایی های عوامل وابسته داخل و خارج، با انعکاس پيام برگزاري دادگاه انقلاب مخملي و با رعايت هوشياري و ذكاوت از نكات استخراجی اعترافات در جهت تضمين حيات سياسي انقلاب بهره برد.