‌

در مذاكرات ژنو چه گذشت؟

صدر خبرهای هفته گذشته همگی جراید کشور و نیز رسانه های سیاسی خارجی مذاکرات فشرده نماینده ایران و اعضای 1+5 بود. توافق بر سر خواسته های ایران البته آن چنان حساس و سرنوشت ساز قلمداد می شود که چنین پوشش گسترده ای را نیز طلب می نمود.

عنوان موفقیت ایران در همسو سازی کشورهای غربی علیرغم خواست مجامع صهیونیستی البته بی راه نیست؛ چرا که مسئول امور سياست خارجى اتحاديه اروپا خود در پایان این گفتگوها در مصاحبه با خبرنگاران اظهار می دارد: " طرف‌های مذاکره توافق اصولی کرده‌اند اورانیومی که در ایران با ضریب پایین غنی‌سازی شده است، برای غنی‌سازی بیشتر به کشورهای دیگر حمل شود." جالب آن که سولانا کتمان نمی کند که این پیشنهاد از سوی ایران طرح و کشورهای غربی ناچارا بر سر آن توافق نموده اند. البته ایران تنها در این بخش از مذاکرات پیروز نبوده است. موفقیت ایران در وادار ساختن 1+5 برای مذاکره حول بسته پیشنهادی ایران و نه مطالبات ایشان پیروزی چشمگیری است که نباید از کنار آن به آسانی گذشت. مهدی صفری، معاون اروپای وزارت خارجه و از اعضای تیم مذاکره کننده پس از پایان نشست در مصاحبه با خبرگزاری فارس خاطر نشان کرده "غربي‌ها در ابتدا در تلاش بودند موضوع مذاكرات را به سمت موضوع هسته‌اي بكشانند، اما با شکست این تلاش ها، بسته پيشنهادي جمهوري اسلامي ايران موضوع غالب در گفتگوها گردید".

موفقیت دیگر ایران اما وادار ساختن آمریکا در اعتراف به اشتباهات گذشته، دست کشیدن از ادعاهایی پوچ و بی اساس خود و حتی ارائه پیشنهاد همکاری هسته ای با ایران در حاشیه اجلاس بود. این حاشیه پر رنگ تر از متن البته از دید رسانه های خارجی مخفی نمانده و به مذاکرات دوجانبه ایران و آمریکا تعبیر شد. ادعایی که البته با استقبال اوباما روبرو بود. وی ساعاتی پس از پایان مذاکرات در سخنانی گفت: "مذاکرات ايران با گروه 1+5 در ژنو آغازی سازنده بود و به شرط آن که ايران تعهدات بين المللی خود را در نظر بگیرد، ما نیز از حق ايران برای استفاده صلح آميز از انرژی اتمی حمايت می کنیم." وی همچنین در گردشی کامل و متفاوت با قبل خاطر نشان ساخته که به تعامل جدی و معنی دار با ايران متعهد است.

اما درکنار این اظهارات و در عرصه خبری نیز پوشش ویژه و فراتر از انتظار قریب به اتفاق رسانه های ملی و بین المللی شگفتی ساخت. در این میان عقب نشینی خبرگزاری ها و پایگاه های معاند نیز جالب توجه می نمود. از جمله لس آنجلس تايمز، جریده آمریکایی نوشت: "ايران برنده مذاكرات ژنو بود." جالب آن که واشنگتن پست دیگر روزنامه آمريكايي شكست هاي آتی بیشتری را نیز در مقابله با ايران پیش بینی می کند. جراید روباه پیر نیز بر همین سیاق گام نهادند، شاهد مثال گزارش روزنامه پر خواننده انگليسي زبان فايننشال تايمز بود که در اين باره نوشت: "توافق به دست آمده در ژنو مشكلات را از سر راه بر می دارد."

رسانه های روسی نیز البته دیدگاه مشابهی را دنبال نمودند. شبكه تلويزيوني راشا تودي روسيه از رسانه هايي بود كه در گزارشات و تفاسیر خود به پيروزي ايران در مذاكرات ژنو اشاره داشته و نتيجه حاصل شده در پايان گفت وگوها را دستیابی ايران به خواسته خود می داند.

عموم جراید داخلی بر همین سبیل پایداری مسئولین هسته ای کشور را نتیجه بخش خوانده و به تمجيد از هيئت اعزامي ايران به رياست سعيد جليلي پرداختند.گزارش ها و عناوین خبری مطبوعات داخلی از دست برتر ایران در مذاکرات خبر می داد. نقطه مشترک این گزارش ها منطق محكم، خلاقيت و ايستادگی و مولفه‌هاي كليدي در استدلالات تهران بود.

اما در حالی که توفيق مذاكره كنندگان ايراني در گفت وگوهاي ژنو چنان آشكار بود كه رسانه هاي غربي هم به جاي انكار واقعيت، به توضيح و تفسیر ابعاد مختلف آن پرداخته و همه چیز را نشان از سازنده بودن گفت‌وگوهای ژنو می خوانند؛ برخی روزنامه‌ها و پایگاه های اصلاح طلبان به این قضیه متفاوت ‌نگریستند.

فارغ از تیتر آفتاب یزد که با انتخاب عنوان "مذاكرات ژنو تحت الشعاع مذاكرات آمريكا و ايران" سعی داشت تا موفقیت مسئولین ارزشی را تحت الشعاع قرار دهد؛ برخی دیگر از این جریده ها – هم چون روزنامه اعتماد- با کتمان واقعیت ها منکر گام روبه جلوی ایران شدند و ناجوانمردانه حتی آن را همسان توافقات تیم مذاکره کننده در دوره محمد خاتمی دانستند. اقدامی که البته از سوی برخی شخصیت ها پاسخ تندی دریافت داشت. از جمله حسین شریعتمداری سه شنبه گذشته در یادداشتی ناگفته های بیشتری را از ابعاد دیگر پیروزی ایران شرح داد. این روزنامه پیشتر نیز در سر مقاله خود تلاش دولت اصولگرا در این زمینه را با عنوان الگوي مقاومت مطرح ساخته بود.

کلام آخر آنکه به هر حال عموم ملت های آزاده و مردم کشورمان خود با شعور سیاسی بالا به دور از انکارنمایی و کتمان سازی ها نه تنها واقعیت را تشخیص می دهند که در گام بعدی تحریف کنندگان و دروغ گوبان رسانه ای و نیز بازی های خبری و شانتاژ مطبوعتی ایشان را به ذهن خواهند سپرد.