۲۰ سال پیش در روز های پایانی بهمن ماه سال ۶۷ حضرت امام خمینی (ره) فتوای ارتداد و اعدام سلمان رشدی، نویسنده‌ی هندی – انگلیسی کتاب آیه های شیطانی را صادر کردند. در این کتاب که بخشی از آن ملهم از زندگی پیامبر اکرم(ص) است،  شخصیت نبی اسلام  به شکلی خرافی و وهن آمیز به  تصویر کشیده می شود. آیه‌های شیطانی اما  نخستین داستان سلمان رشدی نیست؛ پیش از این در سال ۱۹۷۵ از او “گریموس“ منتشر شده بود که توجه چندانی را به خود جلب نکرد. افزون بر این "آیه‌های شیطانی" عالی‌ترین اثر او به لحاظ ادبی هم نبود اما چهارمین اثر رشدی بیشترین تأثیر را بر روند زندگی وی گذاشت.

مسلمانان بسیاری گوش به فتوای امام سپرده‌اند تا نشان دهند توهین به گرامی ترین شخصیت جهان چه بهای گزافی در پی خواهد داشت. در بیست سال گذشته مترجمان کتاب به زبان های مختلف و مسئولان چاپ و انتشار کتاب در کشورهای گوناگون با ترس و تهدید زیسته‌اند. ترس آنان ناشی از رخدادهایی بود که در پی صدور فتوای قتل رشدی به وقوع پیوستند. مترجم ژاپنی کتاب به قتل رسید و ناشر دانمارکی آن از سوء قصد جان سالم به در برد. و اینها تنها دو مورد از واکنش های غیرتمندانه مسلمین است. سلمان رشدی خود نیز در ده سال نخست پس از صدور فتوا مجبور شد بطور متوسط ۳۰ بار در سال تغییر مخفیگاه داشته باشد. وی در چند سال اخیر توانسته بیش از پیش خود را در مجامع عمومی نشان دهد. با وجود این، هنوز هم هر جا می‌رود، اقدامات شدید امنیتی برای حفاظت از او به عمل می‌آید بطوریکه گاه بی‌آنکه محل اختفایش را حتی به خانواده‌اش بگوید، مجبور به تغییر جاست. طبیعی است که چنین زندگی مخفیانه ای برای سلمان رشدی سخت ترین شکنجه است بگونه ای که همواره کوشیده ایران را به پس گرفتن فتوا برانگیزد. اما دولت ایران اعلام کرده است که هنوز هم پس از گذشت ۲۰ سال فتوای قتل این نویسنده معتبر است. این موضع توسط حسن قشقاوی سخنگوی وزارت امور خارجه‌ی ایران، در کنفرانسی مطبوعاتی‌در تهران نیز مورد تاکید قرار گرفت تا هشداری باشد برای مزدوران قلم به مزدی که برای مطامع شخصی احساسات میلیاردها خدا پرست و آزاده را به بازی می گیرند.