با انتشار گزارش جدید آژانس بین المللی انرژی اتمی در مورد برنامه های هسته ای جمهوری اسلامی ایران، تهران بار دیگر به »عدم همكاری با بازرسان آژانس« متهم شده است. ‌‌

با انتشار این گزارش بار دیگر دور تازه ای از تناقض گویی ها در مورد برنامه هستـه ای ایـران آغـاز شد، چرا كه از یك سو كشور های صاحب نفوذ شورای حكام بویژه آمریكا همچنان بر سرپیچی ایران از ارائه اطلاعات بیشتر در مورد برنامه هسته ای خود و توقف غنی سازی اورانیوم تاكید داشتند و از سوی دیگر مقامات و رسانه های بی طرف این گزارش را نشانگر صلح آمیز بودن و منحرف نبودن برنامه هسته ای جمهوری اسلامی ایران توصیف كردند.

بـا وجـود ایـن همچنـان ایـن سـوال مطرح است كه چرا همواره گزارشات البرادعی با اطلاعاتی دو پهلو در خصوص فعالیت های هسته ای ایران همراه است برخی معتقدند جملات دو پهلوی البرادعی در گزارشات سه ماه یك بار خود در خصوص ایران ناشی از لابی گری برخی كشورهای غربی برای تخفیف ابعاد مثبت فعالیت های هسته ای ایران در گزارش های آژانس است. ‌‌

بـه هر حال در گزارش اخیر محمد البرادعی، مدیركل آژانس بین المللی انـرژی اتمـی  تـاكیـد شده است كه ایران »برخلاف تصمیمات شورای امنیت سازمان ملل« غنی سازی اورانیوم را متوقف نكرده و »به نصب و راه اندازی نسل جـدیـدی از سـانتـریفوژها نیز ادامه داده است.« طبق این گزارش، آژانس بین المللی انرژی اتمی در تحقیقات خود در مورد این كه برنامه هسته ای ایران هدف نظامی نیز دارد یا خیر، »پیشرفت قابل توجهی« نداشته است. ‌‌

با وجود صدور چهار قطعنامه توسط شورای امنیت سازمان ملل در دو سال گـذشته –كه جملگی خواستار توقف غنی سازی اورانیوم از سوی جمهوری اسلامـی شـده بودند– تهران همچنان به احقاق حقش در دستیابی به فناوری صلـح آمیـز هستـه ای مصـر بوده و به غنی سازی ها ادامه می دهد و چنان كه گـزارش اخیر البرادعی تصریح می كند، حتی بر ظرفیت غنی سازی خود می افزاید. در نقطه مقابل، بلا تكلیفی و سر در گمی غرب محسوس است.

به هر صورت گزارش البرادعی در حالی منتشر شده است كه اوباما به عنوان رئیس جمهور جدید آمریكا انتخاب شده و مدیران سیاسی كشورهای 1+5 نیز هفته گذشته در پاریس گرد هم آمده بودند تا برای سؤالات ایران درخصوص بسته پیشنهادی 6 كشور پاسخ هایی بیابند. نشستی كه احتمالاً ظرف هفته های آینده در سطح وزاری خارجه این كشورها تكرار خواهد شد.

بـر اساس انفعال و مشكلات داخلی بسیار غرب، بسیار بعید به نظر می رسـد كـه ایـن روند (مناسبات تهران و غرب، به ویژه درمورد انرژی هسته ای) دچار اتفاق خاصی شود و تغییری معنادار و فاحشی را شاهد باشیم.

همچون بسیاری حوزه ها و مباحث دیگر، نقطه عطف تحولات مزبور و »تغییر« در وضع موجود، با نام »باراك اوباما« پیوند خورده است. تا زمان ورود اوباما به كاخ سفید، نمی توان رویدادی جدید را در این عرصه انتظار كشید. چه باز شدن درهای گفت وگو میان تهران و واشنگتن و چه افزایش تنش ها و تحریم هـا (چنـان كـه اوبـامـا در مقـطـع رقابت های انتخاباتی ایالات متحده، اعمال محدودیت در واردات بنزین ایران را مورد اشاره قرار داد) به شروع كار ساكنان جدید كاخ سفید و نوع تعاملات با مقامات تهرانی معطوف شده است. ‌|