می سپاریم به قضاوت تاریخ

این کنفرانس از جمله فعالیت های سخت و پرکار ایران است که علیرغم تاثیر بسزایی در عرصه ی داخلی تاثیرات قابل توجهی در عرصه ی بین المللی نیز خواهد داشت از جمله آنکه این عمل نشان از دیپلماسی فعال ایران در عرصه ی بین المللی دارد
اما در این اثنا که حسابی رؤسا و مسئولین سه قوه مشغول به کارند جای رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام و یاران غار ایشان حسابی خالی است:

البته با یک نگاه خوش بینانه میتوان اینگونه ابراز داشت که سفر آقای هاشمی رفسنجانی به عراق در این شرایط حساس در راستای سیاست قدرت نرم و جهش در دیپلماسی فعال ایران است که در حوزه ی عراق نیز رسوخ یافته است با این حساب دلیل مخالفت ایشان از سیاست های راهبردی دولت نهم چیست ؟ شاید ایشان با ارائه رویکردی دیگر سعی در فهماندن این موضوع داشته اند که این حوزه ، حوزه ای مستقل بوده ضمن کسب اجازه از این شخصیت والا(هاشمی رفسنجانی) اقدامات مربوط را بایستی به شخص ایشان سپرد و دخالتی ننمود

از روی یک نگاه بدبینانه هم میتوان اینگونه برداشت نمود که آقای رفسنجانی در شرایطی که آگاهی کاملی نسبت به مسائل داشته در اصل به نشانه اعتراض یا اقدام فعالیتی در برابر این کنفرانس به عراق سفر نموده به هرحال جای این قضاوت را به تاریخ و آینده میسپاریم.
پروردگارا چه تنگ و تيره و تاريک می نماید راهي که دلالت تو در آن نيست و چه روشن و حقيقت نما و منير، صراطی که هدايت تو قرین آن است. خداوندا! تو خود می دانی که در هر شروع از تو کمک خواسته ام و این بار نیز؛ باشد که در ادای تکلیف و در طی این مسیر پر خطر، پرچم بر زمین نیفتد.